نقل تجربه ای از ساخت ناموفق مقاومت شنت با مفتول فلزی:

چندین سال پیش در یک پروژه ساخت اینورتر برای اندازه گیری جریان پل قدرت به یک مقاومت شنت وات بالا در حد چند صدم اهم نیاز بود که به دلیل در دسترس نبودن چنین مقاومتی برای ساخت آن از یک مفتول فلزی استفاده شد. برای رسیدن به مقدار دقیق مقاومت و با معلوم بودن قطر مفتول و جنس آن، طولی از مفتول محاسبه شد که به ازای آن مقاومت مورد نیاز تامین شود (طول مورد نیاز حدود چندین سانتی متر بود). بعد از قرار دادن این مفتول در مسیر جریان مشاهده شد که در لحظات سوییچ جریان توسط عناصر نیمه هادی مدار که چند هزار بار در ثانیه اتفاق می افتاد، پیک های ولتاژ بزرگی در دو سر آن ایجاد می شود که ابتدا به نظر می رسید ناشی از جریان کشی بسیار بالا در لحظات کوتاه است. اما از آنجایی که عبور چنین جریانی از مدار حتی برای لحظات کوتاه سبب آسیب شدید به آن می شد، مشخص بود که ولتاژ ظاهر شده به دلیل عبور چنین جریانی نیست و مسئله چیز دیگری است. در نهایت با بررسی بیشتر مشخص شد که این پیک های ایجاد شده در دو سر مفتول ناشی از جمله دوم در رابطه Ri+Ldi/dt است که با توجه به سوییچ کردن یک جریان بزرگ در زمانی کوتاه و مقدار بالای di/dt و سلف معادل مفتول که برای این کاربرد دارای عدد بزرگی بود، چنین اسپایک های ولتاژِی در لحظه سوییچ جریان ایجاد می شد. به این ترتیب ساخت مقاومت شنت با مفتول فلزی به دلیل بزرگ بودن سلف معادل آن به نتیجه مطلوب نرسید. نتیجه اینکه مقاومت های شنتی که در مسیر جریان های بزرگ سوییچ شده در زمان های کوتاه قرار می گیرند باید تا حد امکان دارای سلف معادل کوچکی باشند و فقط مقدار مقاومت اهمی در این وضعیت ملاک نیست.

@KnowledgePlus