روشی برای ذخیره سازی اطلاعات در هنگام قطع تغذیه:

در برخی از کاربردهای مبتنی بر میکروکنترلرها ممکن است لازم باشد که در هنگام قطع ناگهانی تغذیه اصلی، بخشی از اطلاعات ناشی از وضعیت فعلی سیستم در حافظه های غیر فرار مانند eeprom یا flash ذخیره سازی شوند تا در راه اندازی بعدی بتوانند مورد استفاده قرار بگیرند. در این روش طراحی تغذیه باید بگونه ای باشد که با قطع تغذیه اصلی (مثلا برق شهر) زمان کافی در اختیار میکروکنترلر باشد تا بتواند عملیات ذخیره سازی اطلاعات حساس را انجام دهد.
یکی از راه های تحقق این مسئله این است که خازن های بعد از پل دیود و قبل از رگولاتورها به حد کافی بزرگ در نظر گرفته شوند تا بتوانند قبل از تخلیه شدن شان زمان کافی برای نوشتن اطلاعات توسط میکروکنترلر را تامین کنند. در این شرایط میکروکنترلر می تواند از طریق مدارات مناسب از تغذیه اصلی یا ولتاژ این خازن ها فیدبک بگیرد و به محض تشخیص قطع تغذیه و در فاصله زمانی که خازن های ورودی هنوز ولتاژ کافی را تامین می کنند، روتین مناسب برای ذخیره سازی اطلاعات مورد نظر را اجرا کند. از همین روش می توان در کاربردهایی که لازم است اطلاعاتی به تعداد دفعات زیاد در eeprom ذخیره شوند و تعداد این نوشتن ها فراتر از عمر eeprom است به این صورت استفاده کرد که اطلاعات بجای eeprom در ram ذخیره شوند و تنها در زمان قطع تغذیه به eeprom منتقل شوند که در این صورت مشکل محدودیت در تعداد دفعات نوشتن در eeprom هم بر طرف می شود.

@KnowledgePlus