چرا یک نوجوان که سابقه چندانی در کار با نرم افزارها یا برنامه نویسی را ندارد، گاهی خیلی سریعتر از یک فرد با سابقه می تواند در این موضوعات پیشرفت کند؟ چون ذهن او مثل یک کاغذ سفید است که مطالب جدید به سادگی در آن نقش می بندند و دانسته های قبلی، ذهن او را به اصطلاح بایاس نکرده اند. پس خیلی راحت به سراغ آخرین نسخه از نرم افزار یا زبان برنامه نویسی می رود و آن را یاد می گیرد. اما در کسانی که در یک موضوع اطلاعات قبلی دارند، مطالب جدید به صورت ناخواسته با اطلاعات قبلی مقایسه می شوند و همین مقایسه در بعضی مثل یک ترمز ذهنی عمل می کند و دائم به فکر این هستند که آن چیزی که قبلا بلد بودم چه تفاوت هایی با مطالب جدید دارد و چه ارتباطی می توانم بین اطلاعات قدیم و جدید برقرار کنم؟ در واقع این شخص کوله باری از اطلاعات قدیمی را به دنبال خود یدک می کشد و همین قضیه گاهی نمی گذارد در موضوعات جدید پیشرفت کند. پس گاهی برای یادگیری لازم است که به اصطلاح کلید ریست اطلاعات موجود را بزنیم و این رویکرد مقایسه با یافته های قبلی خود را کنار بگذاریم تا سریعتر بتوانیم پیشرفت کنیم.

@KnowledgePlus