استعداد ذاتی و ژنتیک یا تلاش و پشتکار؟

این مطلب از آن جهت نوشته می شود که ممکن است بتواند در تعیین مسیر برخی از مخاطبین موثر واقع شود.
ساختار مغز انسان ها از همان بدو تولد به دلیل تفاوت های ژنتیکی با یکدیگر متفاوت است و اینگونه نیست که همه افراد در رشته ها و مهارت های مختلف، استعداد و توانمندی بالقوه یکسانی را داشته باشند. وقتی یک نفر در راستای استعداد ذاتی خود گام بر نمی دارد، بسیار بعید است که تا حد بسیار عالی و ممتاز در آن رشته پیشرفت کند و حتی اگر ممارست و اصرار به خرج دهد، از انجام آن کار لذتی نمی برد و آن فعالیت می تواند برایش بسیار نامطلوب و خسته کننده باشد. "حوصله ندارم" عبارت کلیدی آشنایی برای کسانی است که می خواهند بصورت دستوری و بنا به فشار و اجبار شخصی یا بیرونی در رشته و موضوعی که استعداد و علاقه کافی در آن ندارند فعالیت کنند و به دلیل همین عدم علاقه و بی حوصلگی است که در مدت زمان طولانی نمی توانند ممارست و پشتکار خود را حفظ کنند. اما در نقطه مقابل، حرکت در مسیر استعدادهای ذاتی می تواند بسیار انگیزه بخش و توام با علاقه و حوصله باشد و تمایل برای حفظ تلاش و پشتکار در درازمدت را صد چندان کند.
پس اگر قصد دارید در برنامه نویسی برای سال های طولانی و تا عالی ترین سطوح حرفه ای فعالیت کنید، ابتدا ظرفیت و توان ذاتی خود را بسنجید و بعد برای قدم گذاشتن در این مسیر اقدام کنید و اگر تشخیص می دهید که به اصطلاح برای این کار ساخته نشده اید و حوصله وقت گذاشتن برای آن را ندارید، عمر و وقت و هزینه خود را ذخیره کنید و به دنبال موضوع و رشته ای بروید که در آن استعداد ذاتی کافی دارید و از انجامش لذت می برید. زیرا حفظ تلاش و پشتکار و رسیدن به پیشرفت عالی در رشته ای که با استعدادهای ذاتی مطابقت ندارد، امری بسیار بعید و در بسیاری از مواقع نشدنی است.

@KnowledgePlus