💢از کرونا خواهیم آموخت؟
✍🏻 حلیه صبورنژاد(دانشجوی دکتری علوم ارتباطات)

🔹«چیزهای تازه‌ی کمی درباره این بیماری آموختیم اما چیزهای کهنه زیادی درباره خودمان یاد گرفتیم.»
این جمله را دکتر فردریک سی تیلنی در جریان اپیدمی فلج اطفال در سال 1916 گفته است. حالا ویروس کرونا برای ما شرایط ویژه‌ای پدید آورده که ما را وادار می‌کند بیاموزیم و بر اساس آموختن مداوم و پویایی در فکر و عمل پیش برویم. امروز چالش ما این است که چگونه در مواجهه با خطر این ویروس، از مرزهای «زندگی» حفاظت کنیم. بخشی از فعالیت‌های ما معطوف به آموزش‌ عمومی در حوزه سلامت است اما این کافی نیست. آرام‌سازی انسان‌ها امروز ارزشی کمتر از مصون نگهداشتن آنها از خطر ویروس ندارد. در تمام بحران‌ها پیوندهای اجتماعی ما را تاب‌آور می‌کنند اما حالا ناچاریم آنها را محدود کنیم. با گذشت زمان و پیش رفتن دامنه تعطیلی‌ها، این نیاز ایجاد می‌شود که تا حد امکان آسیب‌های این وضعیت را برای کار، تحصیل، ارائه خدمات و شاید مهم‌تر از همه اینها، روح و روان انسان‌ها کاهش دهیم. در ایفای این مسؤولیت هرکس سهمی دارد و قطعا سهم نوآوران جامعه، قابل توجه است.

🔹نوآوری کسب و کارهای مختلف می‌تواند علاوه بر رفع نیاز به کالا و خدمات، جایگزین‌های موقتی برای پیوندهای اجتماعی‌ای که به سبب شرایط به حالت تعلیق درآمده‌اند ارائه کند. تجربه چین نشان می‌دهد در صنایع بازی‌سازی، بسترهای پخش ویدیو، سرویس‌های دورکاری و کلاس‍های مجازی پتانسیل‌های فراوانی برای نیل به این هدف وجود دارد. چینی‌ها در این ایام خانه‌نشینی بیش از گذشته، طرفدار بازی آنلاین چندنفره Tencent’s Honor of Kings شده اند و بازیگران اصلی دورکاری در چین یعنی دینگ تاک علی بابا، تنسنت ویچت ورک و بایت‌دنس لارک در یکماه اخیر به ترتیب 1446درصد، 572درصد و 6085درصد رشد را تجربه کرده اند. در واقع ارائه خدمات در شرایط بحران، به معنای کاسبی از شرایط موجود نیست؛ بلکه به منزله ساختن پناه برای جامعه است. در کشور ما نیز میتوان با توسعه زیرساخت‌های ارتباطی، بخش قابل توجهی از کارهای گروهی را بدون نیاز به حضور فیزیکی باکیفیت مطلوب انجام داد.
🔹امید که این روزها با همیاری همگانی به سلامت بگذرند و پس از بازگشت به شرایط عادی نیز، آموخته‌هایمان موجب زندگی بهتر شوند.
منبع:
@knowledge_society

@iranehemrooz