منطق پوپولیسم:

پوپولیسم به گمان من،یک نوع خاصی از تصور اخلاق گرایانه از سیاست است،
شیوه ای برای درک دنیای سیاست که مردمانی اخلاقا بی غش و کاملا متحد _
لیکن به اعتقاد من، در نهایت خیالی _ را در برابر نخبگانی قرار میدهد که لا جرم فاسد یا به طریقی دیگر اخلاقا پست هستند.

انتقاد از نخبگان  شرطی لازم ولی نه کافی برای پوپولیست بودن است در غیر این صورت ،هر کس که از قدرتمندان و وضعیت موجود کشوری انتقاد کند پوپولیست خواهد بود.

پوپولیسم با استقرار دموکراسی  نمایندگی سربر می اورد.

پوپولیست ها مشتاق آن چیزی هستند که نانسی روزنبلوم ،نظریه پرداز سیاسی،ان را کل گرایی نامیده است این اندیشه که جامعه سیاسی دیگر نباید چند دسته باشدو این تصور که می توان کاری کرد که مردم یکی شوندو همه انها نمایندگان راستین واحد داشته باشند در نتیجه ادعای اصلی پوپولیسم گونه ای اخلاقی شده از کثرت ستیزی است.

این ادعای اصلی پوپولیسم است : فقط بعضی از مردم به راستی به مردم تعلق دارند!

نایجل فراژ را در نظر بگیرید که در جشن پیروزی برکسیت(Brexit) ادعا کرده بود رای به خروج از اتحادیه اروپا " پیروزی راستین مردم" بوده است.( او به همین سادگی ۴۸درصد از رای دهندگان بریتانیایی را که مخالف خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا بودند ،جایگاه انان را به عنوان شهروند سیاسی بریتانیا زیر سوال برده بود.


پوپولیست ها علاوه بر نخبه ستیزی شان ،همواره کثرت ستیز هم هستند؛ پوپولیست ها ادعا میکنند که فقط خود انها نماینده ی مردم هستند و مدعیان سیاسی دیگر در زمره ی نخبگان فاسد و بی اخلاق هستند!

پوپولیسم چیست؟
یان ورنر مولر
ترجمه: بابک واحدی

تهیه ی  مطلب : soosan.torabi
۱۴۰۳/۶/۳