‌

چند بار
باید از این خیابان عبور کرد
تا جای قدم‌ها
از سنگفرش پاک شود؟

من هر شب
چراغ‌های شهر را خاموش می‌کنم،
پرده‌ها را می‌کشم،
حتی نامت را
از فهرست مخاطبانم حذف می‌کنم؛

اما حافظه
مثل آسانسوری‌ست
که شماره‌ی طبقه را
فراموش نمی‌کند.

هر بار
بی‌خبر
مرا می‌برد
به همان طبقه‌ای
که قرار بود
دیگر وجود نداشته باشد.

این را
از دیوار شنیدم؛
همان دیواری
که هر روز
تابلوهای تازه‌ای روی آن می‌زنند،
اما جای میخ‌های قدیمی
هنوز
درد می‌کند.

✍️ #ثریا_شجاعی_اصل

‌✅@love_shadow❤️