#روایت_شب


شنیدم که رستم فلان کاره بود ( جنگجو)

فلان جای ایشان کمی پاره بود (آرنج)

دو دستش همیشه فلان جاش بود (کمر)

فلانش همیشه فلان جاش بود ( سپر به کمر)

فلان چیز او تا نک پاش بود (شمشیر)

چو راه فلانش همی تنگ شد (صبر)

فلان با فلانش سر جنگ شد (عقل و احساس)

چو رستم فلانش همی راست شد (عزم و اراده)

فلان کردنش خوردن ماست شد (جنگ)


@KiriMoheme