پروژه زانادو؛ تلاشی برای ساخت وبِ بدون «لینک شکسته» (۴۰۴)
در سال ۱۹۶۰، تد نلسون پروژهای به نام Xanadu را آغاز کرد؛ ایدهای بسیار جاهطلبانهتر از وبی که امروز میشناسیم.
در معماری زانادو:
۱. لینکها دوطرفه بودند (اگر از صفحهای لینک میدادید، صفحه مقصد هم متوجه میشد).
۲. محتواها کپی نمیشدند، بلکه از منبع اصلی ترنسکلوژن (Transclusion) میشدند.
۳. به هیچ وجه پدیدهای به نام خطای ۴۰۴ یا بنبست اطلاعاتی وجود نداشت.
اما پیچیدگی فنی و وسواس بیش از حد باعث شد پروژه سالها عقب بیفتد تا سرانجام وب سادهتر، نامتقارن و بینظم تیم برنرز لی دنیا را فتح کند.
💢 ریشه مفهومی: وبِ امروزی ساده پیادهسازی شد اما شکننده است. بسیاری از مسائل امروز مانند حق کپیرایت متون در هوش مصنوعی و اعتبارسنجی ارجاعات، مشکلاتی هستند که زانادو ۶۰ سال پیش برای آنها معماری طراحی کرده بود.
━━━━━━━━━━━━
🔺 @Ketabbase