دولت هنداعلام کرده که بالاخره تونسته اولین ریزپردازنده‌ی ۶۴ بیتی دو هسته‌ای با فرکانس ۱ گیگاهرتز رو که کاملاً داخل خود کشور طراحی شده، رو بسازه. اسم این پردازنده DHRUV64 هستش و از نظر دولت هند یه نقطه‌ی عطف حساب می‌شه، چون برای اولین بار دارن از فاز «ما می‌تونیم» وارد فاز «ما تونستیم» می‌شن.

این پردازنده بخشی از برنامه‌ی Digital India RISC-Vـه! یعنی دقیقاً رفتن سراغ معماری متن‌باز RISC-V تا هم درگیر لایسنس‌های گرون و دست‌وپاگیر ARM نشن هم بتونن زنجیره‌ی طراحی تا تولید رو خودشون کنترل کنن. DHRUV64 یه پردازنده دو هسته‌ایه، ۶۴ بیتی، و برای کاربردهای نسبتاً جدی مثل زیرساخت‌های مخابراتی، 5G، سیستم‌های صنعتی، خودرو و حتی IoT در مقیاس بزرگ طراحی شده.

نکته‌ی مهم‌تر اینه که این چیپ قرار نیست اولین و آخرین نوع خودش باشه. بعد از این، نسل‌های بعدی به اسم Dhanush و Dhanush+ هم در راهن، یعنی عملاً دارن یه خانواده‌ی پردازنده درست می‌کنن، نه یه دمو یا پروژه‌ی دانشگاهی. این حرکت ادامه‌ی همون مسیر پروژه‌های قبلی هند مثل SHAKTI، AJIT، VIKRAM و THEJAS ـه که هر کدوم یه تیکه از پازل استقلال سخت‌افزاری‌شون بوده.

مشخصه هند نمی‌خواد فقط مصرف‌کننده‌ی چیپ باشه. می‌خواد طراحی، مالکیت فکری و اکوسیستم اطرافش رو خودش داشته باشه، مخصوصاً برای جاهایی که امنیت، پایداری و تحریم‌ناپذیری مهمه. برای همین هم دولت با برنامه‌هایی مثل India Semiconductor Mission و Chips to Startup داره مستقیم پول و زیرساخت می‌ریزه توی این فضا.

در مجموع، DHRUV64 شاید از نظر عدد و رقم با پردازنده‌های تجاری روز دنیا قابل مقایسه نباشه، ولی از نظر سیاسی، صنعتی و راهبردی، یه قدم بزرگ حساب می‌شه. دقیقاً همون نقطه‌ای که خیلی از کشورها دوست دارن بهش برسن.


خبر اصلی رو اینجا بخونید.

📡openpcb