توی کار زیاد با این موضوع مواجه می‌شید که افراد زیادی هستن که فقط کار با یه سری ابزار محدود رو بلدن و خارج از اون تقریباً هیچی نیستن.

مثلاً میکروتیک و مایکروسافت رو در حد خودشون بلدن، ولی نه زبان برنامه‌نویسی بلدن، نه لینوکس، نه سیسکو، نه چیز دیگه‌ای. جدا از اینکه دانششون محدود به همون چندتا ابزار شده، خیلی هم روی همون دانش کم تعصب دارن. وقتی دانششون زیر سؤال میره یا سریع عصبی میشن یا حتی شروع به تحقیر بقیه می‌کنن که «تو این چیزی که من بلدم رو بلد نیستی».

این افراد بیشتر کارشناس یک ابزار یا یک فن هستن؛ مثل متخصص پیچ‌گوشتی یا تعمیرکار یک مدل پمپ آب. ولی اکثریت ما مهندس هستیم.

تفاوت مهندس و کارشناس اینه که کارشناس معمولاً در چارچوب یک ابزار یا تخصص محدود میشه، ولی مهندس به یک دایره بزرگ‌تر از مهارت‌ها، علم و دانش تکیه داره.

برای یک مهندس فرقی نمی‌کنه فردا بهش بگن برو اینو یاد بگیر، اون موضوع رو بررسی کن، یا یه کار جدید انجام بده. چون یک پایه علمی داره و یک سری مفاهیم اصلی رو می‌فهمه.

مثلاً اگر فردا توی یک پروژه شبکه جدی بهم بگن برو جاوااسکریپت یاد بگیر، یا با زبان C که بلدی بیا توی یک پروژه برنامه‌نویسی، یا بک‌اند یک سایت رو انجام بده، نباید به مشکل بخورم. چون فقط یک کارشناس محدود به چند ابزار نیستم؛ یک مهندسم و درک خوبی از حوزه‌هایی مثل بک‌اند، دیتابیس، شبکه، معماری کامپیوتر و سیستم‌های امبدد دارم و می‌تونم خودم رو با نیاز پروژه وفق بدم.

یه چیزی هم بگم؛ یک مهندس نباید روی ابزار، زبان برنامه‌نویسی، علم خودش یا حتی شغلش تعصب داشته باشه. حتی نباید خودش رو بیش از حد به کامپیوتر محدود کنه.

یک مهندس کامپیوتر باید سواد ریاضی و برق خوبی هم داشته باشه، چون پایه خیلی از چیزهایی که باهاشون کار می‌کنه همینه.

همین دیگه، شبتون بخیر. بای بای


@KernelSP