حوصله هیچی نیست نه حرف زدن، نه بیرون رفتن، نه جواب دادن به کسی.حتی حوصله ندارم توضیح بدم چرا اینجوریم، چون خودمم دقیق نمی‌دونم.فقط یه خستگیه که با خواب درست نمیشه؛از فکرایی که تموم نمیشن، از حرفایی که قورت دادم، از چیزایی که گفتم مهم نیست ولی خیلی هم مهم بودن.دلم می‌خواد چند ساعت دنیا یادش بره من هستم؛هیچ‌کس چیزی ازم نخواد و مجبور نباشم وانمود کنم حالم خوبه.امشب قرار نیست چیزی رو درست کنم فقط می‌خوام این شب بگذره و صبح بشه.