امروز که عتبه علویه این تصویر زیبا و دل‌انگیز را منتشر کرد، یاد این بیت شریف فلاح الکاظمی شاعر عراقی قرن ۱۲ و ۱۳ هجری افتادم: (ترجمه قریب به مضمون)
خدا مادرم را رحمت کند که عفاف و حیا سیره او بود. نتیجه آن پاکدامنی این است که هرگاه نام امیر المؤمنین صلوات‌الله‌علیه می‌آید تمام وجودم سراسر عشق می‌گردد؛ و هرگاه نام سرزمین غَري(نجف) به میان می‌آید، مرغ دلم به آنجا پر می‌کشد.
للهِ أمّي وَالعِفافُ شِعارُها
ما دنَّسَتني بِالخَنا المُستَقذِرِ
أوَ ما تَرى قَلبي إذا ذُكرَ اسمُه
يَحكي جناحَ الطائرِ المتَذعِّر
وَيكادُ مِن فَرطِ الصَّبابَة كلّما
ذُكرَ الغريُّ له يَطيرُ إلى الغَري
شیعیان و محبّان مولا هرگاه با نام حضرت و نام نجف اشرف دلشان پر کشید، پدر و مادرشان را دعا کنند...
@kashani1395
Post #13281
11.3K
