یک شوخی میکردیم با *الهی غم آخرت باشد*
که یعنی نفر بعدی که میمیرد من باشم و دیگر غم نبینم؟
جمله را عوض کردیم.
گفتیم: *الهی داغ نبینی*.
این یکی درستتر بود. آدمیزاد شاید در طول زندگیاش خیلیها را از دست بدهد، غمگین شود و رنج بکشد، اما داغ نبیند. شاید هم مرگ هیچ عزیزی را تجربه نکند، اما رفتن کسی داغ شود و بر دلش بنشیند.
داغ که میدانی چیست؟ علامت را میگرفتند توی آتش سرخ و آتشین که میشد، مینشاندند روی بازو، یا هرجا.
ــ درد داشت؟ بله داشت. اما یک ساعت. یک شب. یک هفته بعدش خلاص.
جایش ولی همیشه میماند.
این همیشه چه آدم را میترساند!
همیشه...این است که گفتیم الهی داغ نبینی. که تمام عمر، جلو چشمت نباشد علامت ِ نبودن یکی...
همان که حافظ میگوید:
دارم من از فراقش در دیده صد علامت
👤 #حسین_وحدانی
📕#دال_دوست_داشتن
✨|• کانون هنر ارشاد دماوند •|