🎭
✍️دیالوگ خوب فقط حرف زدن نیست.

ما در زندگی روزمره خیلی حرف می‌زنیم؛ اما در داستان، قرار نیست هر حرفی که طبیعی به نظر می‌رسد، وارد متن شود.
هر دیالوگ باید کاری انجام بدهد.
باید چیزی درباره‌ی شخصیت نشان بدهد، کشمکشی ایجاد کند، اطلاعاتی به خواننده بدهد، رابطه‌ی شخصیت‌ها را تغییر دهد یا داستان را جلو ببرد.

مثلاً:
ـ سلام، خوبی؟
ـ مرسی، تو خوبی؟
ـ آره، ممنون.
ـ چه خبر؟
ـ هیچی، سلامتی.

این گفت‌وگو کاملاً طبیعی است؛ اما اگر آن را از داستان حذف کنیم، احتمالاً اتفاق خاصی نمی‌افتد.

حالا به این گفت‌وگو دقت کنید:

ـ بالاخره اومدی.
ـ مگه قرار بود نیام؟
ـ خب فکر کردم این بار هم ترجیح می‌دی نیای.

اینجا فقط چند جمله ردوبدل نشده؛ یک گذشته، یک دلخوری و یک رابطه را هم حس می‌کنیم.

اما دیالوگ فقط به همین محدود نمی‌شود.
گاهی مهم‌ترین چیزی که در یک گفت‌وگو وجود دارد، چیزی است که گفته نمی‌شود.

مثلاً:
ـ دیر کردی.
ـ فقط ده دقیقه.
ـ می‌دونم.

ظاهراً حرفشان درباره‌ی ده دقیقه تأخیر است؛ اما احتمالاً مسئله‌ی اصلی چیز دیگری است.
شخصیت‌ها درباره‌ی آن مسئله‌ی اصلی مستقیم حرف نمی‌زنند، اما خواننده می‌تواند آن را از لابه‌لای حرف‌هایشان حدس بزند.
این همان زیرمتن است.

✳️پس وقتی دیالوگی می‌نویسید، از خودتان بپرسید:
اگر این گفت‌وگو را حذف کنم، چه چیزی از داستانم کم می‌شود؟
اگر جواب «هیچی» بود، شاید این دیالوگ هنوز کاری برای انجام دادن ندارد و بهتر است حذف شود.

✳ کانون  ادبی تراوش:
https://t.me/kanoonetaravosh

✴ کانال کتاب و کتابخوانی:

https://t.me/ketaberayegann

☘️کانال ماهنامه‌ی ادبی تراوش:

https://t.me/TaravoshMagazine

🌻صفحه‌ی کانون ادبی تراوش در اینستا:

https://www.instagram.com/kanoone.adabie.taravosh