◞جونگ‌یو: از ناکجا آباد پیدات شد و یهویی
وارد زندگی فلاکت‌بارم شدی. تو باعث شدی از اینکه موسیقی رو جدی نمی‌گرفتم، احساس شرمندگی کنم...
من توی آسیب روحی‌ام غرق شده بودم، ولی تو نجاتم دادی.
وقتی به گذشته نگاه می‌کنم، وقتی توی ناامیدی غرق شده بودم، تو بودی که منو دوباره به موسیقی برگردوندی.
عمدی بود یا نه، تو تنها نور و امید من بودی.
حتی وقتی تمام وجودم رو انتقام فرا گرفته بود، با رویای چهاردست پیانو زدن با تو می‌خوابیدم.◜
Post #32039
697
