همیشه آرزو میکنم تو سال های دهه ۱۹۸۰ زندگی کنم عین یه نوجوون اونموقع ها که توی گاراژ خونشون با جمع رفقاشون یه بند کوچیک میزنن و برای عشق خودشون اهنگ میخونن با ساز های مختلف و با دوربین های بی کیفیت فیلم میگرفتن به عنوان خاطره و به بند های راک بزرگ تر از خودشون گوش میدن.