برگی از جنایات دین در قرون وسطی؛

‍ در طول قرون وسطی و اوایل دوره مدرن، در اواخر قرون ۱۵ تا ۱۷، ده‌ها هزار نفر که اکثر انها را زنان تشکیل می‌دادن به اتهام جادوگری تحت تعقیب قرار گرفتند، شکنجه شدند و به مرگ محکوم شدند. این دوره به عنوان یکی از تاریک‌ترین فصول تاریخ اروپا شناخته می‌شود،
در آن زمان، باورهای خرافی و ترس از نیروهای ماوراء طبیعی رایج بودند. بیماری‌ها، بلایای طبیعی، و بدبختی‌های دیگر اغلب به جادوگری نسبت داده می‌شدند که کلیسای کاتولیک نقش مهمی در تشدید این ترس‌ها داشت. پاپ اینوسنت هشتم در سال 1484 با صدور فرمانی به نام “Summis desiderantes affectibus” به تعقیب جادوگران مشروعیت بخشید و این مسئله باعث افزایش محاکمه‌های جادوگری شد.
افرادی که به جادوگری متهم می‌شدند، غالباً تحت شکنجه‌های شدید قرار می‌گرفتند تا به جرم خود اعتراف کنند. اعترافات اغلب تحت فشار و شکنجه گرفته می‌شد و پایه‌ای برای محکومیت بود که متعاقب آن زنده سوزاندن در آتش بود که یکی از روش‌های رایج بود. این روش به عنوان “پاکسازی” روح فرد متهم از گناهانش تلقی می‌شد و به عنوان عبرتی برای دیگران مورد استفاده قرار می‌گرفت.

البته در بسیاری از موارد اتهام جادوگری برای تسویه حساب‌های شخصی، رقابت‌های محلی یا کنترل زنان مستقل استفاده می‌شد. زنانی که تنها زندگی می‌کردند، دارایی داشتند یا رفتارشان با استانداردهای جامعه هماهنگ نبود، بیشتر در معرض اتهام قرار می‌گرفتند.

باید توجه داشت که بسیاری از مردان نیز به اتهام جادوگری محاکمه و اعدام شدند، اما زنان بیشتر قربانی این تعقیب‌ها بودند. تخمین زده می‌شود که ده‌ها هزار نفر در طی این دوره به اتهام جادوگری کشته شدند، هرچند آمار دقیق به دلیل فقدان اسناد کافی به دقت مشخص نیست.


🆔@JOIN3AAA