ای قلم حوصله کن، درد فراوان دارم
گِله از بخت بد و  ؛ بازی دوران دارم

محرمی نیست که گویم غم اسرار نهان
نکته ها با قلم و  ؛  دفتر و دیوان دارم

نیمه‌شب تا به سحر در غم جانسوز فراق
خون دل میخورم و ؛  دیده‌ی پنهان دارم

نوبهارم  ؛  ولی از سردی ایام خزان
دل من یخ زده و سوز زمستان دارم

خنده بر لب زده تا اشک‌خود انکار کنم
در دل غم‌زده ام  ؛  گریه‌ی پنهان دارم

گرچه در خلوت دل نیست مرا هم‌نفسی
مونسی چون قلم و دفتر و دیوان دارم



Yesa 🖤