فکر می‌کنم شخصیت دین به شکلی نوشته شده بود که خیلی از افکاری رو بیان می‌کرد که شاید آدم‌های زیادی توی ذهنشون دارن، امانمیتونن بیانش کنن.
دین تونسته بود به شکلی زندگی کنه که در اون، احساسات و شخصیتش رو خیلی آزادانه‌تر از چیزیه که دیگران به خودشون اجازه ابرازشو نمیدن اون این کار رو بدون هیچ احساس پشیمونی انجام می‌داد و از خودش بودن خجالت نمی‌کشید.
فکر می‌کنم یکی از چیزهایی که از بازی کردن این نقش دوست داشتم، همین بود؛ چون منم می‌تونستم از طریق دین، خودم رو ابراز کنم.
از طرف دیگه، احساس می‌کنم یکی از دلایلی که آدم‌هایی که این شخصیت رو تماشا می‌کردن و ازش لذت می‌بردن، باهاش ارتباط برقرار می‌کردن، این بود که خودشون رو به نوعی در اون میدیدن؛ در همون شیوه‌ای که دین زندگی می‌کرد.
برای همین، این نقش یکی از دلایلی بود که باعث شد به مدت ۱۵ سال ادامش بدم
می‌دونی، من از چیزهایی که دین به من داد لذت بردم و در عین حال، از اینکه می‌تونستم دین رو به دیگران هدیه بدم هم لذت می‌بردم.
اون شخصیت خاص و ویژه‌ای بود؛ و هنوز هم هست.
@𝐽𝑒𝑛𝑠𝑒𝑛ℎ𝑒𝑎𝑟𝑡𝑒𝑑