#کتاب_الامامه (29)
باب چهارم : #احوال_الحسين_الشهيد (5)

👈 حدیث دوم : ذکر بعضی مصیب‌های کربلا توسط امام رضا علیه‌السلام و بیان سیره‌ی امام کاظم علیه‌السلام در هنگام ورود به محرم

⚫️ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ مَسْرُورٍ رَحِمَهُ اَللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا اَلْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ عَمِّهِ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ أَبِي مَحْمُودٍ قَالَ قَالَ اَلرِّضَا عَلَيْهِ السَّلاَمُ : إِنَّ اَلْمُحَرَّمَ شَهْرٌ كَانَ أَهْلُ اَلْجَاهِلِيَّةِ يُحَرِّمُونَ فِيهِ اَلْقِتَالَ فَاسْتُحِلَّتْ فِيهِ دِمَاؤُنَا وَ هُتِكَ فِيهِ حُرْمَتُنَا وَ سُبِيَ فِيهِ ذَرَارِيُّنَا وَ نِسَاؤُنَا وَ أُضْرِمَتِ اَلنِّيرَانُ فِي مَضَارِبِنَا وَ اُنْتُهِبَ مَا فِيهَا مِنْ ثَقَلِنَا وَ لَمْ تُرْعَ لِرَسُولِ اَللَّهِ حُرْمَةٌ فِي أَمْرِنَا إِنَّ يَوْمَ اَلْحُسَيْنِ أَقْرَحَ جُفُونَنَا وَ أَسْبَلَ دُمُوعَنَا وَ أَذَلَّ عَزِيزَنَا بِأَرْضِ كَرْبٍ وَ بَلاَءٍ وَ أَوْرَثَتْنَا [يَا أَرْضَ كَرْبٍ وَ بَلاَءٍ أَوْرَثْتِنَا] اَلْكَرْبَ [وَ] اَلْبَلاَءَ إِلَى يَوْمِ اَلاِنْقِضَاءِ فَعَلَى مِثْلِ اَلْحُسَيْنِ فَلْيَبْكِ اَلْبَاكُونَ فَإِنَّ اَلْبُكَاءَ يَحُطُّ اَلذُّنُوبَ اَلْعِظَامَ ثُمَّ قَالَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ كَانَ أَبِي عَلَيْهِ السَّلاَمُ إِذَا دَخَلَ شَهْرُ اَلْمُحَرَّمِ لاَ يُرَى ضَاحِكاً وَ كَانَتِ اَلْكِئَابَةُ تَغْلِبُ عَلَيْهِ حَتَّى يَمْضِيَ مِنْهُ عَشَرَةُ أَيَّامٍ فَإِذَا كَانَ يَوْمُ اَلْعَاشِرِ كَانَ ذَلِكَ اَلْيَوْمُ يَوْمَ مُصِيبَتِهِ وَ حُزْنِهِ وَ بُكَائِهِ وَ يَقُولُ هُوَ اَلْيَوْمُ اَلَّذِي قُتِلَ فِيهِ اَلْحُسَيْنُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ
📚 الأمالی (للصدوق) ج ۱، ص ۱۲۸

◾️ امام رضا عليه السّلام فرمود: محرم ماهى بود كه مردم عصر جاهليت جنگ در آن را بر خود حرام مى‌شمردند !
👈 پس حرمت ما را در همین ماه شكستند
👈 و فرزندان و زنان ما را به اسارت درآوردند
👈 و آتش به خيمه‌ها افكندند
👈 و آن‌چه به دستشان رسيد،غارت بردند و درباره ما جانب حرمت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله را نگاه نداشتند .
روز شهادت امام حسين عليه السّلام غم به دل ما نشاند و اشك ما را جارى كرد و حرمت عزيز اهل بيت در سرزمين كربلا رعایت نشد و تا روز قیامت ما را در كام رنج و اندوه انداخت پس بر مثل حسین بايد اشك ريخت که گريه بر حسين عليه السّلام گناهان بزرگ را از بين مى‌برد.
آنگاه فرمود: هر گاه ماه محرم فرا میرسید پدرم هرگز خندان دیده نمیشد و پيوسته اندوهگين بود تا روز عاشورا، آنگاه كه عاشورا مى‌شد،روز غم و گريستن پدرم بود و مى‌فرمود:در اين‌روز حسين عليه السّلام شهيد شد .

✅ روایت سندا صحیح است و شیخ آصف محسنی در کتاب معجم الأحاديث المعتبرة جلد 2 صفحه  222 این حدیث را می‌آورد .

✅ این روایت پاسخ کسانی است که اشکال میکنند چرا از ابتدای ماه محرم و قبل از شهادت امام حسین شروع به عزاداری میکنیم؛ عمل ما برگرفته از رفتار امام کاظم علیه‌السلام میباشد همچنین این روایت تایید بر گریه کردن بر امام حسین علیه‌السلام میکند .

🆔 @javaheralklam