۱ مهر ۱۳۲۵ در #زنجان کودکی چشم به جهان گشود که سال‌ها بعد نامش بر بلندای غزل معاصر ایران نشست: #حسین_منزوی

شاعری که با زبان تازه و نگاهی نو، غزل را از تکرار و یکنواختی رها کرد و به افق‌های دیگری رساند. او نه‌تنها در غزل، که در شعر نیمایی و ترانه نیز توانمند بود و رد پای ماندگارش در موسیقی و ادبیات معاصر پیداست. منزوی اشعاری نیز به زبان ترکی سروده بود.
او بیش از هر چیز دل در گروی ایران داشت و سروده‌هایش پر است از عشق، درد و دغدغه این سرزمین. با همه این عظمت، منزوی در زادگاهش غریب ماند. عمران صلاحی، دوست نزدیک او، از قول وی گفته بود: «شهریار را تبریزی‌ها شهریار کردند، مرا هم زنجانی‌ها منزوی.». در حالی که بسیاری از شهرها برای شاعران و هنرمندان خود آیین‌های بزرگداشت و کنگره‌های بین‌المللی برگزار می‌کنند، زنجان در برابر نام و یاد منزوی سکوت کرده است؛ نه مراسمی در زادروز و نه یادبودی در سالروز درگذشت او.

🔗 مجله آذری
#شعر_با_صدای_شاعر #ایران‌دوستی
@Jaryaann