ایران و اس۳۰۰؛پیریت پدافند هوایی ایران
بخش چهارم
اما چرا اس۳۰۰ اینگونه عمل کرد؟ مگر S-300 های ایران بهترین نسخه صادراتی نبودند؟
دلایل مختلفی دارد؛ یکی از انها نوع موشک و تهدیدات اس۳۰۰ بود.
ایران برطبق موارد گفته شده ۱۵۰ تیر موشک 48N6 را دریافت کرد. این موشک که بین ۱۵۰ تا ۲۰۰ کیلومتر بسته به مدل برد دارد توانایی درگیری با کروزها و هواگرد های باسرنشین را دارد و مقابله با بالستیک ها، بخصوص بالستیک هواپرتاب برایش بسیار سخت است.
دلیل دیگر و مهمترین ان نبود نیروی هوایی بود؛ سامانه های برد بلند روسی و در راس انها S-300/400 بخشی از زنجیره شبکه پدافندی هستند که با جنگنده های سری فلانکر و آواکس تکمیل میشوند اما در ایران تنها یک قطعه از این پازل در خدمت بود
در تست های اول این سامانه در ایران که رسانه‌ای شد توان مقابل با بالستیک های تاکتیکی را از خود نشان داد اما بالستیک های هواپرتاب بخش مغفول مانده پدافند کشور بود؛ ایران با مشاهده توانمندی های موشک کروز مانند تاماهاوک در افغانستان و عراق، دست به واردات سامانه های Tor- M1و HQ-7 و میثاق زد و اس۳۰۰ قرار بود این تهدیدات را پوشش دهد نه بالستیک ها را


@Jangjuuyan|Colonel