#در_کرانه_روز

🏷 صاحب پرونده!

اینکه روزنامه‌ها عکس و تیتر می‌زنند «پروندۀ مسئلۀ هسته‌ای ایران از وزارت‌خارجه به شورای عالی امنیت‌ملی می‌رود» حرف بی‌ربط برای جاانداختن یک نمایش است. این پرونده نه در وزارت‌خارجه است و نه در شورای عالی امنیت‌ملی. پرونده در یک دفتر است، بود، خواهد بود. وزیر و وکیل کاره‌ای نیستند. البته درست است که در آخر کار و هنگام گریز از مسئولیت، یک نفر را سپر بلا و بقول فرنگی‌ها «scape goat سِفر لاویان» می‌کنند؛ مثل بزی که بارگناهان را به شکم گرگ‌ها میب‌رد! این بار نوبت علی لاریجانی است ولی این بازی را نخواهند توانست همیشه ادامه‌دهند.

ما تخصصی در این به اصطلاح پرونده نداریم اما این را می‌دانیم در جایی که می‌شود در عرض نیم‌ساعت پس از حذف عدۀ زیادی از مقامات ارشد برای جانشینی آن‌ها فکری‌کرد، پروندۀ هسته‌ای را هم می‌شود در فاصلۀ بین دو نماز بست و بیرون‌جهید. دفعۀ قبل برای نرمش قهرمانانه همین اتفاق افتاد.
آن‌چه ما در آن تخصص داریم قوانین ابدی فرو افتادن حکومت‌ها در اثر شورش است. یکی از کیفیات و مختصات آن این است که نمی‌توان آن را به گردن هویدا و ازهاری یا روحانی و ظریف انداخت؛ مختصۀ دیگر اینکه «چو پرشد، نشاید گذشتن به پیل!»

آن‌ها که ما را می‌پایند و می‌دانند قصد جسارت نداریم این‌ها را ببرند بالا ببینیم تکلیف چیست!

🆔@jameeno