📋✍#یادداشت_دانشجویی مسئول واحد تشکیلات جامعه اسلامی دانشگاه ملایر
باسم رب الشهدا و الصدیقین
با درود و احترام به همه هموطنان عزیز
قدرت موشکی ایران در دو دهه‌ی اخیر جهشی بی‌سابقه داشته است. عامل اصلی این پیشرفت، نه صرفاً افزایش بودجه یا تکرار فناوری‌های دیگران، بلکه هم‌نشینی دانش‌های نوین با صنعت دفاعی بوده است؛ علمی که پیش‌تر تنها به‌صورت نظری وجود داشت، امروز در خط تولید و شلیک، به بلوغ عملیاتی رسیده است. فناوری موشکی ایران به حدی بالغ شده که کشورهای صاحب‌نام در این حوزه، گاه در مقابل پیچیدگی‌های آن ناتوان مانده‌اند.
در حوزه‌ی پهپادی نیز با اطمینان می‌توان گفت ایران از نخستین کشورهایی بود که پهپادهای انتحاری را نه فقط به‌عنوان یک ایده، بلکه به‌عنوان یک راهکار عملیاتی در میدان نبرد به کار گرفت و مانور گسترده‌ای با آنها انجام داد. امروز، قدرت‌های بزرگ نظامی به شبیه‌سازی از مدل‌های پهپادی ایران روی آورده‌اند؛ این خود گواهی بر خلاقیت و اثربخشی طراحی‌های بومی است.
شهید حاجی‌زاده (که به‌درستی پدر پهپادی ایران نامیده میشود) بارها تأکید کرد که ما در صنعت موشکی و پهپادی در نقطه‌ای ایستاده‌ایم که می‌توانیم در برابر قدرت‌های جهانی بایستیم و مقابله کنیم. این سخن امروز نه یک ادعا، بلکه یک واقعیت میدانی است.
اما آنچه کمتر به آن پرداخته میشود، اثر سرریز این فناوری‌ها بر سایر بخش‌های کشور است. درخت تنومند موشکی ما چنان ریشه دوانده که می‌توان از میوه‌های آن در صنایع غیرنظامی و زیرساختی نیز بهره برد. برای نمونه:
· دستیابی به فناوری احتراق پیشرفته در موتور موشک‌ها، دانش ارزشمندی برای طراحی موتور هواپیما و سوخت‌های بهینه‌تر فراهم کرده است.
· پوشش‌های جاذب رادار که برای موشک‌ها ساخته شده‌اند، در جنگنده‌ها، پهپادهای شناسایی و حتی تجهیزات دریایی قابل توسعه هستند.
· دقت و مانورپذیری بالای موشک‌های بالستیک، مهندسان را در طراحی سامانه‌های پدافندی (مانند موشک‌های رهگیر) گام‌هایی جلوتر از نقطه صفر قرار داده است.
یک پروژه‌ی آفندیِ صرف، به بستری برای دفاع چندلایه و چندمنظوره تبدیل شده است؛ دفاعی که مرزهای نظامی را درنوردیده و به اقتصاد، انرژی، حمل‌ونقل و امنیت پایدار پیوند خورده است.
در جنگ اخیر، توان موشکی ایران تنها به شهرهای موشکی محدود نبود؛ پرتابگرهای متحرک در گستره‌ای وسیع پراکنده بودند که نشان از برنامه‌ریزی دقیق و آمادگی درازمدت دارد. با این حال، باید صادقانه گفت که در حوزه‌ی آفند عملکرد قابل‌توجهی داشتیم، اما تأثیر واقعی زمانی صدچندان میشود که پدافند نیز هم‌پای آن پیش رود. نقاط قوت و ضعف پدافندی کشور را فرصتی دیگر واکاوی خواهم کرد؛ چراکه جنگ رمضان و نبرد تنگه هرمز، درس‌های تلخ و شیرینی در این باره داشت.
آماری است که حتی دشمن نیز به آن اذعان دارد: موشک‌های باقی‌مانده‌ی ما بسیار بیشتر از چیزی است که به کار گرفته شد. به بیان دقیق‌تر، آنچه در این درگیری نشان دادیم، تنها حدود ۴۰ درصد از توان تعداد و تنوع موشکی و پهپادی کشور بود. این یعنی بازدارندگی هنوز در کمین است و کارنامه‌ی عملیاتی، تنها گوشه‌ای از دفتر توان ماست.
در حوزه‌ی پهپادها، عملیات‌های غافلگیر کننده‌ای رخ داد؛ از جمله هدف‌گیری دقیق هواپیمای آواکس دشمن در یکی از حفاظت‌شده‌ترین پایگاههای نظامی آمریکا. یکی از نقش‌های کلیدی پهپادها، ایفای نقش طعمه برای سامانه‌های پدافندی دشمن است تا موشک‌های بالستیک و کروز با امنیت بیشتر به اهداف عمیق‌تر برسند. نفوذ پهپادها به عمق خاک دشمن و انجام عملیات، گویای بلوغ بالای سامانه‌های کنترل، ارتباط و ناوبری ماست.
پهپادهای نظارتی و امنیتی نیز در عملیات‌های عراق و سوریه نقشی تعیین‌کننده داشتند و تصویر دقیقی از میدان فراهم کردند. اگرچه در جنگ رمضان و نبرد هرمز، اخبار چندانی از حضور فعال این پرنده‌ها منتشر نشده است که البته خود نشانه‌ی موفقیت در عملیات پنهان و مصونیت آنهاست اما بدون تردید، پشت پرده‌ی نظارت و شناسایی، این خانواده‌ی پهپادی نقش محوری ایفا کرده است.
آینده‌ی پهپادهای انتحاری ایران روشن‌تر از آن است که گمان می‌رود؛ ارتش و سپاه تاکنون در رزمایش‌ها و عملیات‌های رسمی، انواع جدیدی را که اشاره‌هایی غیررسمی به آنها شده، به‌کار نگرفته‌اند. این یعنی ظرفیت رشد بسیار بالایی در پیش داریم.
در حوزه‌ی آفند کمبودی نداریم؛ از دانشمندان نخبه و صنعتگران متعهد تا تکنسین‌های ماهر، همگی پای کار هستند. اما این گزاره که «بهترین دفاع، حمله است» تا جایی درست است که زیرساخت‌های آفندی شما هدف قرار نگیرند؛ چراکه در جنگ فرسایشی، دشمن با شناسایی و تخریب این زیرساخت‌ها، کارایی تهاجمی شما را کاهش می‌دهد. لذا ضروری است که پدافند، هم‌پای آفند تقویت شود تا چرخه‌ی قدرت کامل بماند.
🔸جامعه اسلامی دانشجویان دانشگاه ملایر
🌐 |
@jadmly 
