قطعنامه ۲۴۲ شورای امنیت

قطعنامه ۲۴۲ در ۲۲ نوامبر ۱۹۶۷ میلادی ( ۱ آذر ۱۳۴۶ خورشیدی) در نشست ۱۳۸۲ به اتفاق آراء تصویب شد.

شورای امنیت سازمان ملل متحد در روز ۱۰ ژوئن ۱۹۶۷ خواستار آتش‌بس بین اعراب و اسرائیل شده بود. اما با حمایت آمریکا، انگلیس و فرانسه از اسرائیل در خواست عقب‌نشینی نکرد.[۱]

در نتیجه قطعنامه ۲۴۲ سازمان ملل صادر گردید و به موجب آن از اسرائیل خواست به مرزهای قبل از جنگ ۱۹۶۷ عقب‌نشینی کند و بلندی‌های جولان همراه با کرانه باختری رود اردن و نوار غزه را به سوریه، اردن و فلسطین مسترد نماید.

شورای امنیت سازمان ملل متحد در بند اول با تأکید بر پایداری صلح در خاورمیانه دور طرف را موظف به خاتمه مجادله کرد:

الف: خروج نیروهای مسلح اسراییل از سرزمینهای اشغالی در جنگ اخیر.
ب: خاتمه وضعیت جنگی، احترام و شناسایی اصل حاکمیت، استقلال و تمامیت ارضی هریک از کشورهای منطقه و حق آنها بر زندگی صلح‌آمیز و در مرزهای امن و شناخته شده و به دور از تهدید یا توسل به زور.
در بند دوم ضرورت رعایت اصول زیر را زمینه حفظ صلح دانسته بود:

الف: تضمین آزادی کشتیرانی در آب‌های بین‌المللی منطقه
ب: حل عادلانه مسئله آوارگان
پ: تضمین مصونیت سرزمین‌ها و استقلال سیاسی همه کشورهای منطقه از راه اقداماتی مانند ایجاد مناطق غیرنظامی.
و در بند سوم و چهارم از دبیرکل درخواسته شده بود تا نماینده ویژه‌ای برای حفظ تماس بین کشورهای درگیر در جنگ کند و پیشرفت تلاش‌های نماینده ویژه را، هرچه سریع‌تر به شورای امنیت سازمان ملل متحد گزارش کند.

و در نهایت این بیانیه در یک هزارو سیصد و هشتاد و دومین نشست به اتفاق آراء تصویب شد.[۱]

ولی تا به امروز به مرحله اجرا نرسیده است.

#خاورمیانه

@JAAMEbaaz | فلسفه‌‌ی علوم اجتماعی
@mghlte | عصر روشنگری

t.me/Nviolence2/900?single

جنگ شش روزه
t.me/JAAMEbaaz/2194

جنگ شش روزه متن
https://fa.m.wikipedia.org/wiki/%D8%AC%D9%86%DA%AF_%D8%B4%D8%B4%E2%80%8C%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%87