💠برهان شر و پاسخ ها💠


#اپیکور (۳۴۱ تا ۲۷۰ پیش از میلاد) گفته است :
خدا یا می‌خواهد بدیهایی را بزداید ، اما نمی تواند ، پس قادر نیست ،پس خدا نیست ، یا می تواند اما نمی‌خواهد ، پس بدخواه است و در نتیجه خدا نیست) و
سرانجام این که
هم می‌خواهد و هم می‌تواند
پس وجود بدی در جهان از چه روی است ؟!


در خداشناسی مسیحی تلاش شده است که شکایت علیه خدا به نوعی پس زده شود ، پاسخ هایی که به این پرسش داده شده است به قرار زیر است:

۱- آیا به راستی خدا باعث وجود بدی در جهان شده است و آیا نباید همچون مانویان سرچشمه بدی در جهان را قدرت دیگری دانست؟ قدرتی ظلمانی

این اعتقاد اما به معنای انکار قدرت نامحدود خداست.

۲-مسلما در جهان بسیاری چیزها وجود دارند که خوشایند ما نیستند ، اما آیا به راستی در این جا پای بدی هایی در میانست که باید به خدا منتسب شوند؟ آنها می‌توانند از جمله کیفر گناهان ما باشند.

این پاسخ در تضاد با اعتقاد به وجود خدای دادگر و دادار است ، مجموعه بدهی‌های موجود در جهان بسیار بیشتر از آن است که برای کیفر گناهان ما لازم است و اگر پای مجازات در میان است پس چرا بر خردسالان نیز که معصوم هستند ، اینسان رنج و درد روا داشته می شود ، نکته دیگر این است که خدای رحیم و قادر می توانست انسان‌ها را به شیوه‌ای نرم‌تر به راه راست هدایت کند.
همچنین اگر بدی ها را به عنوان کیفر تفسیر کنیم آیا راه را برای برقراری تناقض میان مفهوم خدایی علیم و گرایش انسان به گناهکاری باز نمی کنیم؟ اگر خدا می تواند پیش بینی کند که انسان آفریده ی او گناه می کند ،پس عادلانه نیست که او را به این خاطر کیفر دهد.

۳- آیا ممکن است اینگونه باشد که آن به اصطلاح بدی ها ، از جمله به سبب برقراری هماهنگی در کل گیتی ناگذیر باشند ؟ جهان شاید این انسان کامل نبود ، اگر در آن هیچ شری وجود نداشت.

تاکنون هیچ کس نتوانسته است نشان دهد که تا چه حد رنج و بدی برای جمیل بودن جهان لازم است . جهان آفرینش با قطع پای یک انسان چه تکاملی می‌یابد؟ این ادعا که همه بدبختی ها در جهان به خاطر کمال آنست بسیار سخره ورزانه است و در تناقض با اندیشه قدرت و رحمت خدا است.

۴ - آیا در اصل شایسته است که بشر درباره خدا و کار خدا داوری کند؟

برهان ادراک ناپذیری که از زمان ایوب تاکنون بسیار محبوب الهیون است می‌گوید که ما را آن توانایی نیست که فکر خدا و صفت‌های را ادراک کنیم. شایسته نیست که ما با فهم محدود خود درباره خدا داوری کنیم.

توسل به ناتوانی خرد انسانی ، نه تنها اعلام پایان هر گونه بحث خرد ورزانه درباره مسئله دادباوری ، بلکه اعلام پایان هر گونه خداشناسی نیز هست.

#فن_جدل
#قیاس_ذوحدین
#بستن_راه_استدلال

#درآمدی_بر_روشنگری 📚
#هوبرت_شلایشرت ✍
ترجمه #محمدرضا_نیکفر
صفحه ۲۹ تا ۳۱

@mghlte