⭕️قوانین بین المللی ، حق تعیین سرنوشت و جدایی طلبی

دکتر علی موسوی ✍


➖پاراگراف ٦ قطعنامه ١٥١٤ مجمع عمومی سازمان ملل که بیان می دارد: "حق تعیین سرنوشت نمی تواند طوری تفسیر شود که به تمامیت سرزمینی یک کشور آسیب رساند".

➖در پرونده مربوط به کبک در کانادا و کاتانگا در کنگو، این موضوع مطرح شد که آیا ادعای به جدایی و حق تعیین سرنوشت با یکدیگر انطباق دارند؟ پروفسور کرافورد، از برجسته ترین حقوقدانان بین المللی در پاسخ به پرسش فوق و بر اساس قواعد حقوق بین الملل آشکارا بیان نمود که: «اصولاً چیزی به نام حق بر جدایی در حقوق بین الملل وجود ندارد، حتی اگر متکی به رأی اکثریت مردم یک ناحیه یا سرزمین باشد».

در واقع در حقوق بین الملل این اجماع وجود دارد که حق تعیین سرنوشت مطلقاً برابر با تجزیه طلبی نیست و اساساً چیزی به نام حق بر جدایی در این ساختار وجود ندارد. این امر مربوط به حکومت هر کشور است تا اجازه بدهد که رفراندوم جدایی برگزار بشود یا خیر.

➖در موارد مربوط به شوروی و یوگسلاوی علاوه بر آن كه قانون اساسی این کشورها اجازه جدایی را می داد، وقوع فروپاشی منجر به تجزیه این کشورها شد. با این همه، پذیرش جمهوری های تازه استقلال یافته منوط به موافقت دولت مرکزی پیشین بود.

➖حفظ استقلال، حاکمیت ملی و تمامیت سرزمینی کشورها یک "قاعده آمره" و ستون نظم بین المللی است و اساساً شکل گیری سازمان ملل متحد بر این موضوع استوار می باشد.


ادامه در مشاهده فوری

#فلسفه_حقوق
#حقوق_بشر
#پانترکیسم
#هویت
#اتحاد

@JAAMEbaaz | جامعه بازودشمنان آن
@mghlte | عصر روشنگری

▪️فدرالیسم در ایران