📍تمسخر مقدسات مجاز ، توهین به مذهبی‌ها ممنوع
در فرانسه قانون مطبوعات سال ۱۸۸۱، حدود آزادی بیان را مشخص می‌کند. این قانون که پیش از ورود فرانسه به عصر لائیسیته تدوین شده، آزادی بیان را طبق قاعده عقلی عدم ضرر به آزادی‌ها و افراد دیگر، یک قاعده خدشه ناپذیر می‌داند. در صورتی که انتشار یک خبر یا نظر باعث آسیب رسیدن به فرد یا افراد دیگر شده یا شخصی را علیه دیگری تحریک کند، دولت امکان مداخله برای جلوگیری از انتشار بیشتر آن را جهت حفاظت از حقوق دیگران و حفظ نظم عمومی دارد. البته این کار در فرانسه همیشه پس از انتشار رخ می‌دهد و نظارت پسینی است.
در همین چارچوپ، قانونگذار این امکان را به افراد و رسانه‌ها می‌دهد تا تمامی عقاید و اعتقادات، حتی مقدس‌ترین آن‌ها را به هرشکل ممکن نقد کنند. سخن گفتن علیه باورهای مذهبی و غیرمذهبی افراد، حتی هجو و توهین به چنین اعتقاداتی مجاز است. این رویه در سال‌های پس از جنگ جهانی دوم و به‌ویژه در دهه‌های ۶۰ و ۷۰ میلادی با رویه قضایی دیوان حقوق بشر اروپا تقویت شد. این مرجع قضایی اروپایی در یکی از آرای معروف خود آزادی انتشار افکاری که بخش یا بخش‌هایی از جامعه را بهت‌زده و حتی ناراحت می‌کند، مجاز دانست و آن را لازمه تحقق آزادی بیان در یک جامعه دموکراتیک توصیف کرد.
با این حال، قوانین و رویه قضایی فرانسه و اکثر کشورهای اروپای غربی، امکان توهین یا مسخره کردن پیروان ادیان دیگر را نمی‌دهد. برای مثال در حالی که می‌توان کاریکاتور پیامبر اسلام را در تیراژ میلیونی چاپ کرد، «خشونت طلب» خواندن مسلمانان پس از یک حمله «تروریستی» از سوی یک اسلام‌گرای افراطی ممنوع است و در جامعه فرانسه مصداق «بیگانه ستیزی/بیگانه هراسی» به شمار می‌رود چرا که رفتار یک شخص را به تمام پیروان یک مذهب نسبت می‌دهد و جامعه را علیه آن‌ها تحریک می‌کند. با همین منطق، می‌توان زندگی پیامبران دیگر ادیان ابراهیمی و عقاید آن‌ها را به چالش کشید، آن‌ها را دیوانه و شهوتران توصیف کرد اما نژادپرست خواندن تمام کاتولیک‌ها به دلیل جنایات هیتلر یا آدم‌کش توصیف کردن تمام یهودی‌ها به‌خاطر بمباران نوار غزه از سوی اسرائیل ممنوع است. البته یهودستیزی داستان دیگری در اروپا دارد. یورونیوز فارسی
#سکولاریسم
#انسان_گرایی
#فلسفه_سیاسی
#مدرنیسم
#فلسفه_دین
#فلسفه_حقوق
@JAAMEbaaz | فلسفهی علوم اجتماعی
@mghlte | عصر روشنگری
▪️سکولاریسم یعنی چه
Post #2619
451