این‌گونه بود که رواق کشوردوست تعطیل شد...
رواق کشوردوست، طی حدود ۸۰ شب، پناهگاه و مأمن عاشقان امام شهید بود. هر شب، چند صد نفر و بعضی شب‌ها چند هزار نفر از تهران و شهرهای مختلف کشور، میهمان مراسم‌های رواق کشوردوست بودند. کشوردوست با همه جا فرق می‌کرد؛ اینجا نزدیک‌ترین موقعیت به مقتل آقای شهید بود.
بیش از ۷۰ نفر در این شب‌ها، برای برپایی مراسم‌ها و انعکاس رسانه‌ای فعالیت رواق کشوردوست خدمت کردند. کشوردوست کم‌کم به یکی از مهم‌ترین هویت‌ها و موقعیت‌های مرتبط با رهبر شهید انقلاب تبدیل شده بود و عاشقان ایشان از سراسر کشور، چشم‌انتظار حضور در این موقعیت معنوی بودند.
تا اینکه ظهر عاشورا، عده‌ای از بانوان کفن‌پوش مشهدی با عنوان خانواده شهدا، مطالبه‌گر و خون‌خواه رهبر شهید، با برهم زدن نظم و بدون هماهنگی و اجازه، در این مکان متحصن شدند. در جریان این تحصن، فضای رواق با تنش و حاشیه همراه شد؛ شعارهای تند و تنش‌زا سر داده شد، نظم برنامه‌ها بر هم خورد و هم‌زمان روایت‌های متعارضی در فضای مجازی منتشر شد که به تشدید اختلافات و حواشی این ماجرا انجامید.
تحصن سه‌روزه، رواق را از کارکرد اصلی خود خارج کرد. مکانی که محل دعا، توسل و عزاداری بود، به محل استقرار و اقامت شبانه، پذیرایی و استقرار تجهیزات مورد نیاز متحصنان تبدیل شد. شب‌ها همان‌جا می‌ماندند و استقرار طولانی‌مدت آنان، فضای رواق را از روال طبیعی خود خارج کرد؛ به‌گونه‌ای که برگزاری برنامه‌های ثابت رواق، از جمله نماز جماعت و مراسم‌های روزانه، با اختلال مواجه شد.
هرچقدر با خواهش، درخواست و میانجی‌گری از آنها خواسته شد که حرمت این مکان حفظ شود و به تحصن پایان دهند، نتیجه‌ای حاصل نشد.
در نهایت، برای جلوگیری از گسترش حاشیه‌ها و صیانت از حرمت مکانی که به نام رهبر شهید انقلاب، پناهگاه و مأمن عاشقان ایشان شده بود، تصمیم گرفته شد که رواق کشوردوست جمع شود و فعالیت آن متوقف گردد.
این‌گونه بود که رواق کشوردوست تعطیل شد...
Post #95
106
Forwarded from پناه هستم
- ❤ 1