جعلنی الله فداک یا امیرالمومنین
🔻آقازادگی در حکومت امیرالمومنین سیدنا و مولانا علی علیه السلام
🔻برخورد قاطع امیرالمومنین با کارگزاران خائن
🔻صیانت قاطعانه امیرالمومنین از حقوق مردم و مستضعفین
🔻صیانت قاطعانه امیرالمومنین از بیت المال
🔻امیرالمومنین اجازه کوچکترین سوءاستفاده ای را به کارگزاران در حکومتشان نمی دهند
#حکومت_علوی
#سیره_حکومت_ائمه_اطهار
نامه امیرالمومنین به یکی از کارگزاران:
اما بعد، من تو را در امانتم (حکومت) شریک خود نمودم، و نسبت به خویش از همه نزدیکتر قرار دادم، هیچ یک از خاندانم، برای موافقت و مدد کردن به من
و رساندن امانت به سویم در نظر من مطمئن تر از تو نبود ، چون دیدی زمانه بر پسرعمویت سخت شد و دشمن بر او کینه ورزید و امانت مردم تباه شد و این امّت به فتنه دچار و به خونریزی دلیر و پراکنده و بی پناه شدند، پیمانت را با پسرعمویت دگرگون نمودی و همراه جداشدگان از او جدا شدی و با آنان که دست از یاریش برداشتند همراه گشتی و با خیانت کنندگان به او خیانت نمودی! نه با پسرعمویت همراهی نمود و نه امانت را ادا کردی !
گویا تلاشت برای خدا نبود و انگار از جانب پروردگارت حجّتی نداشتی و مثل اینکه در مقام بودی تا این امت را به خاطر اموالشان فریب دهی و قصد داشتی غافلگیرشان کرده و بیت المال آنان را غارت کنی
چون زمینه تشدید خیانت به امت برایت فراهم شد به سرعت حمله کرده و به شتاب از جای جَستی و آنچه توانستی از اموالی که برای بیوه زنان و یتیمان نگهداری می شد مانند گرگ تیزرو که بزغاله مجروح از پا افتاده را برباید ربودی و آن مال را با خیال راحت به حجاز منتقل کردی، بدون اینکه در این غارتگری احساس گناه کنی! دشمنت بی پدر باد، انگار میراث رسیده از پدر و مادرت را به جانب خانواده ات بردی ( گمان کرده ای ان مال حرام حق ومیراث خودت است) ! سبحان اللّه! آیا به قیامت ایمان نداری؟ و از حسابرسی خدا نمی ترسی؟!
ای کسی که نزد ما از خردمندان شمرده می شدی، چگونه آشامیدن و خوردن
این مال را بر خود گوارا می دانی در حالی که می دانی حرام می خوری و حرام می آشامی؟! کنیزان می خری و با زنان ازدواج می کنی آن هم از مال یتیمان و مساکین و مؤمنان جهادکننده ای که خداوند این اموال را به آنان بخشیده و به وسیله آنان این شهرها را حفظ کرده. از خدا پروا کن، به این قوم اموالشان را برگردان، اگر برنگردانی آن گاه خداوند به من قدرت دست یابی به تو را بدهد چنانت عقوبت کنم که عذرخواهم نزد حق باشد و با شمشیرم گردنت را بزنم شمشیری که احدی را با آن نزدم جز اینکه وارد جهنّم شد.
به خدا قسم اگر حسن و حسینم آنچه را تو انجام دادی انجام می دادند، از من نرمشی نمی دیدند و به مرادی نمی رسیدند، تا اینکه حق را از آنان بازستانم و باطلی را که از ستمشان به وجود آمده نابود سازم به خدای جهانیان قسم آنچه از مال ایشان برده ای اگر برایم حلال بود شادم نمی کرد که آن را برای اولادم به ارث گذارم ، در این غارتگری آهسته بران که گویی به مرگ رسیده ای و زیر خاک دفن شده ای و اعمالت بر تو عرضه شده آن هم در جایی که ستمکار به حسرت فریاد برمی دارد و ضایع کننده عمر درخواست برگشت به دنیا دارد، در حالی که آن زمان، زمان رهایی نیست.
📚 نامه ۴۱ نهج البلاغه
〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️
🔰کانال حکومت اسلامی
🆔@islamic_state
Post #550
354
- ❤ 5
- 👍 1