🟡ولایت فقيه از ديدگاه علماى شيعه از قرن چهارم تا چهاردهم هجری

5⃣1⃣مير عبد الفتاح حسينى مراغی (متوفاى 1250 ه)

مير فتاح بن على حسينى مراغى از علماى بزرگ شيعه در قرن سيزدهم و از شاگردان سيد مجاهد، صاحب مناهل و شيخ جعفر كاشف الغطاست.

مير فتاح نيز مانند محقق نراقى اصل ولايت فقيه‌ را مسلم مى‌داند و استناد به ادله را به منظور دستيابى به حدود اختيارات و ميزان ولايت فقيه مطرح مى‌كند. سرانجام مير فتاح نيز همچون نراقى به يك نتيجه مى‌رسد و اينكه «ولايت فقيه در زمان غيبت بنا بر ادله متعدد، ولايت عامه است».
📚حسينى مراغى، مير عبد الفتاح، العناوين، ج 2، ص 556- 566

وى اجماع در اين مسئله را اجماع محصل و اجماع منقول مى‌داند. در مورد دوم مى‌گويد: در سخن فقيهان نقل چنين اجماعى مبنى بر اينكه فقيه ولايت دارد، در مواردى كه دليلى بر ولايت غير فقيه نداريم- مانند ولايت جد، پدر و ... گسترده و بسيار شايع است.

مرحوم مير فتاح دراين‌باره مى‌گويد: «الادله الداله على ولايه الحاكم الشرعى على اقسام: احدها الاجماع المحصل ... ثانيهما منقول الاجماع فى كلامهم على كون الحاكم وليا فى مالا دليل فيه على ولايه غيره و نقل الاجماع فى كلامهم على هذا المعنى لعله مستفيض فى كلامهم».
📚همان، ص 563

از عبارت‌ «الحاكم وليا فى ما لا دليل فيه على ولايه غيره» عموم ولايت فقيه را مى‌توان دريافت؛ زيرا در غير موارد خاص كه محدوده آن در شرع مشخص است- مانند ولايت پدر، جد، وصى و ... در ساير موارد (حوزه امور عمومى) ولايت از آن فقيه است.

〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️
🔰کانال حکومت اسلامی
🆔@islamic_state