«صَدَرَم نان بده»؛ حکایت واحدهای اندازه‌گیری قدیم

🔹در گذشته، انسان‌ها برای اندازه‌گیری طول، وزن، سطح، حجم و زمان از واحدهایی استفاده می‌کردند که بیشتر بر پایهٔ اندام بدن، اشیای روزمره یا مقدار کار انسان بود؛ مثل «وجب»، «قدم»، «ذراع»، «من» و «فرسنگ». این واحدها از شهری به شهر دیگر و از دوره‌ای به دورهٔ دیگر متفاوت بودند. به همین دلیل، معادل‌های امروزی آن‌ها تقریبی است.

🔹در ایران اوزان ریزودرشت «مثقال، سیر، من و خروار» در همه‌جا رسمیت داشت ولی در مقام سنجش یک اندازه نبودند. برای مثال وزن «من» در بعضی نقاط ۳ کیلو و در نقاطی دیگر ۶ کیلو بوده است. به من ۳ کیلو «من تبریز» و به من ۶ کیلو که در نقاط مرکزی متداول بود «من شاه» می‌گفتند.

ادامه مطلب را اینجا بخوانید

@isffarsna