گاهی آدم باید یه کم فاصله بگیره ، نه برای اینکه بیخیال بشه یا چیزی رو فراموش کنه ؛ فقط برای اینکه بتونه بدون دخالتِ احساس ، یه چیز رو همون‌طور که واقعاً هست ببینه . وقتی زیادی به چیزی نزدیکیم ، خیلی وقت‌ها خودِ واقعیت رو نمی‌بینیم ، تصویری رو می‌بینیم که دلمون ازش ساخته . فاصله که می‌گیری ، ذهنت آروم‌تر می‌شه و تازه می‌فهمی کدوم چیزها واقعاً برات معنا داشتن و کدوم‌ها رو فقط از ترسِ از دست دادن نگه داشته بودی .