۷۰ روز است که جمهوری اسلامی با قطع سراسری اینترنت، میلیون‌ها انسان را عملاً گروگان گرفته است.
این یک اختلال اینترنتی نیست؛ حمله‌ای مستقیم به زندگی مردم است. کسب‌وکارها نابود شده‌اند، معیشت خانواده‌ها آسیب دیده و ارتباط مردم با جهان قطع شده است.

در سایه همین خاموشی، بازداشت، سرکوب و اعدام ادامه دارد؛ بی‌آنکه صدای قربانیان شنیده شود.
اما بخش بزرگی از جامعه جهانی همچنان ترجیح می‌دهد چشمش را بر این فجایع ببندد؛ چون واکنش نشان دادن هزینه دارد و سکوت، ساده‌تر است.

For 70 days, the Islamic Republic has effectively held millions of people hostage through a nationwide internet shutdown.
This is not an internet disruption; it is a direct attack on people’s lives. Businesses have been destroyed, families’ livelihoods have been harmed, and people’s connection to the world has been cut off.

Under the cover of this blackout, arrests, repression, and executions continue while the voices of the victims go unheard.
Yet a large part of the international community still chooses to turn a blind eye to these atrocities, because taking a stand comes with a cost — and silence is easier.

🔗 ᴡᴇʙꜱɪᴛᴇ • ᴠᴘɴʜᴜʙ • ɢɪᴛʜᴜʙᴍɪʀʀᴏʀ
@ircfspace