مجازات قبل از محاکمه، یعنی نقض آشکار عدالت!

هیچ شخصی تا زمانی که در یک دادگاه صالح و پس از رسیدگی عادلانه محکوم نشده، مجرم نیست. این اصل بدیهی حقوقی است، نه لطف حاکمیت. با اینحال، سلب آزادی ارتباطات (از جمله قطع تلفن یا مسدودسازی ابزارهای ارتباطی) پیش از صدور حکم قطعی، اگر بدون شفافیت، بدون ابلاغ رسمی و بدون امکان دفاع انجام شود، چیزی جز مجازات خودسرانه نیست.
قطع ارتباطات یعنی محروم‌کردن فرد از حق تماس، حق پیگیری حقوقی، حق دفاع و حتی حق زیست عادی. چنین اقدامی، اگر پیش از اثبات جرم و خارج از چارچوب روشن و قابل اعتراض قضایی صورت گیرد، نه "اقدام تأمینی" بلکه تنبیه پیش‌دستانه است.
اصل برائت فقط یک شعار نیست. تا زمانی که جرم در دادگاه صالح اثبات نشده، هرگونه محدودیت تنبیهی بر زندگی افراد، تجاوز به حقوق بنیادین شهروندی است.
عدالت با محاکمه آغاز می‌شود، نه با مجازات.

© laayehemed

🔍 ircf.space
@ircfspace