#گزارش
تحلیل رفتاری فیلترینگ TLS، در برابر ترنسپورت‌های بدون رمزنگاری

این گزارش نتیجه یک دوره آزمون و مشاهده میدانی نظام‌مند درباره رفتار فیلترینگ در لایه انتقال است. هدف از این بررسی، شناسایی الگوهای عملی مسدودسازی، درک دقیق‌تر نقش DPI در قطع یا ناپایداری اتصال‌ها، و ارائه بینش فنی برای کمک به طراحی راهکارهای مقاوم‌تر در چنین محیط‌هایی بوده است. آزمون‌ها به‌صورت مداوم و کنترل‌شده طی ۲ هفته انجام شده و شامل سناریوهای متنوع از نظر زمان، پلتفرم، اندپوینت و اپراتور شبکه بوده‌اند.

تست‌ها روی ۲ اندپوینت مستقل، در ساعات مختلف شبانه‌روز و با سشن‌های طولانی‌مدت انجام شد. کلاینت‌ها شامل ویندوز ۱۰ و ۱۱ و اندروید بوده و برای مدیریت اتصال‌ها از پنل‌های Hiddify، 3x-UI و همچنین کانفیگ‌های دستی استفاده شد. آزمایش‌ها روی چندین ISP مختلف انجام گرفت، که اگرچه شدت محدودسازی در آن‌ها اندکی متفاوت بود، اما الگوی رفتاری مشاهده‌شده در همه موارد یکسان باقی ماند. بررسی‌ها روی پورت‌های رایج مرتبط با HTTPS و پورت‌های موسوم به Safe Ports کلودفلر، از جمله 443، 8443، 2053، 2083 و موارد مشابه انجام شد و رفتار مشاهده‌شده در تمامی این پورت‌ها تفاوت معناداری نداشت!

نتایج نشان می‌دهد تمامی کانفیگ‌های مبتنی بر TLS، مستقل از نوع ترنسپورت، نوع پنل مدیریتی، گواهی، SNI یا پورت، یا به‌صورت فوری مسدود می‌شوند یا پس از مدت کوتاهی (به‌طور متوسط حدود ۱۰ دقیقه) به شکل فعال قطع می‌گردند. این الگو در WebSocket + TLS، TCP + TLS، gRPC + TLS، Trojan، Reality (در هر دو حالت TCP و gRPC) و همچنین ترکیب‌های مبتنی بر CDN به‌طور یکنواخت مشاهده شد و در کلاینت‌های ویندوز و اندروید تکرارپذیر بود. یکنواختی این رفتار نشان می‌دهد عامل قطع اتصال نه خطای پیکربندی و نه اعتبار دامنه یا گواهی است، بلکه به احتمال زیاد ناشی از تحلیل Fingerprint هندشیک TLS و ارزیابی رفتار سشن‌های رمزنگاری‌شده‌ای است که از نظر الگو و طول عمر، مشابه ترافیک عادی مرورگر نیستند!

در مقابل، ترنسپورت‌های بدون TLS مانند WebSocket ساده، TCP ساده، HTTP Upgrade و xHTTP بدون TLS در تمام دوره تست پایدار باقی ماندند. این اتصال‌ها در سشن‌های طولانی‌مدت با قطع فعال یا Reset سیستماتیک مواجه نشدند و تنها محدودیت قابل توجه، توان عبوری پایین‌تر در xHTTP بود. این تفاوت آشکار نشان می‌دهد فعال شدن TLS نقش کلیدی در تحریک مکانیزم‌های تشخیص و مسدودسازی دارد، در حالی که ترنسپورت‌های ساده‌تر چنین حساسیتی را ایجاد نمی‌کنند.

در لایه DNS و IP نیز نشانه‌ای از مسدودسازی مستقیم مشاهده نشد؛ دامنه‌ها بدون اختلال رزولوشن می‌شدند و آی‌پی‌ها به‌صورت پیش‌فرض بلاک نشده بودند. بنابراین، نقطه اصلی اعمال فیلترینگ در این سناریو، نه نام دامنه و نه صرفاً آدرس IP، بلکه مرحله مذاکره ترنسپورت و مدیریت سشن، به‌ویژه هنگام استفاده از TLS است.

در جمع‌بندی، این بررسی نشان می‌دهد فیلترینگ اعمال‌شده ماهیتی رفتاری و مبتنی بر Fingerprint دارد و به‌طور خاص سشن‌های TLS غیرمرورگر-مانند و طولانی‌مدت را هدف قرار می‌دهد. در چنین شرایطی، استفاده از لایه‌های پیشرفته Obfuscation تأثیر معناداری در افزایش پایداری اتصال نداشته، در حالی که ترنسپورت‌های بدون TLS همچنان عملیاتی و پایدار باقی مانده‌اند. این یافته‌ها می‌تواند مبنایی برای بازنگری در استراتژی‌های اتصال و طراحی راهکارهای سازگارتر با محیط‌های دارای DPI فعال باشد.

© forAfreeIran

🔍 ircf.space
@ircfspace