دیروز که وضعیت اینترنت بین‌الملل در ایران نزدیک به قطع کامل رفت، در کمال تعجب رادار کلودفلر هیچ ناهجاری‌ای رو ثبت و گزارش نکرد. دلیل چیه؟

این نمودار حجم ترافیک رو نشون میده، نه کیفیت یا دسترسی واقعی بین‌الملل. وقتی میگیم #اینترنت ایران نزدیک قطع بین‌الملل بوده، الزاماً به این معنی نیست که حجم بایت‌ها صفر یا خیلی کم شده؛ بیشتر یعنی مسیرها ناپایدار، کند، یا گزینشی مسدود شدن.

در چنین شرایطی معمولاً چند اتفاق همزمان می‌افته: کاربرها هنوز آنلاین هستن، اپ‌ها باز می‌شن، درخواست میزنن، ولی جواب یا خیلی دیر میاد یا اصلاً نمیاد. همین تلاش‌های تکرارشونده باعث میشه حجم ترافیک ظاهراً حفظ بشه، حتی وقتی تجربه‌ی کاربری فاجعه‌س. به‌عبارت ساده "اینترنت کار نمی‌کنه ولی داره تقلا می‌کنه".

از طرف دیگه، بخش قابل‌توجهی از ترافیکی که اینجا دیده میشه، داخلی یا نیمه‌داخلیه؛ CDNها، کش‌ها، سرویس‌های داخلی و حتی بعضی سرویس‌های خارجی که داخل کشور termination دارن. وقتی بین‌الملل لنگ می‌زنه، مصرف به‌صورت طبیعی به این مسیرها شیفت می‌کنه و نمودار کلی رو سرپا نگه می‌داره.

یه نکته‌ی خیلی مهم‌تر هم هست: قطع یا اختلال بین‌الملل در ایران معمولاً یکدست و سراسری نیست. بعضی ASNها، بعضی مسیرها یا بعضی پروتکل‌ها بیشتر ضربه می‌خورن. کلودفلر یا ابزار مشابه وقتی از دید خودش (روی چند لینک خاص) نگاه می‌کنه، ممکنه افت فاجعه‌بار رو "به‌صورت حجم" نبینه، ولی از بیرون، کاربر عملاً به جهان وصل نیست.

اگر این نمودار قرار بود اختلال دیروز رو واضح نشون بده، باید دنبال چیزهایی مثل افزایش retry، افزایش latency، timeout، یا کاهش موفقیت handshakeها می‌گشتیم، نه صرفاً افت بایت. این نمودار میگه داده رد و بدل شده، نه اینکه این داده به مقصد درست رسیده یا مفید بوده.

خلاصه‌اش اینه: دیروز اینترنت می‌تونسته از نظر کاربر نزدیک به قطع بین‌الملل باشه، ولی از نظر رادار کلودفلر فقط بشدت بیمار و ناکارآمد بوده، که این دو لزوماً تناقض ندارن.

🔍 ircf.space
@ircfspace