🗣روایت شما از شرایط زندگی و بحران اقتصادی- دوشنبه ۲۰ مهر:
🔹من یه جوان ۳۳ ساله هستم. یعنی یه دهه هفتادی. هم دیسک‌کمر دارم، هم دوتا گوشم کم شنواست، هم دندون‌هام نیاز به ترمیم دارن، هم شغلم به‌خاطر جنگ نابود شد. خدا لعنت کنه جمهوری اسلامی رو که حتی نمی‌تونم پول ناچیزی که درمیارم رو خرج خودم کنم.
🔹سال ۹۸ یک پراید خریدیم ۲۷ میلیون و امروز یک جاروبرقی ایرانی خریدیم ۲۷ میلیون، طی ۶ سال این‌طور ارزش پول پایین اومده.
🔹دزدی و خفت‌گیری شدیدا زیاد شده. چند شب پیش چهار نفر با ۲۰۶ پیچیدن جلوی پسر ۱۹ ساله من تا با ضرب و شتم ماشین پرایدش رو بگیرند. خوشبختانه تونست فرار کنه.
🔹از رشت: رفتیم مغازه خرید کردیم، همین وسایل خرده‌ریز مثل کیک، دو تا دوغ، دو تا وایتکس، و چند تا وسیله دیگه، شد دو میلیون و ۸۵۳ هزار تومان.
🔹این جمله آشنا رو همه به کار می‌برن این‌روزا: «خریدمش، چون اگه الان نخرمش شاید بعدا هیچ‌وقت نتونم بخرمش.» با تشکر از تورم، حقوق کم، قدرت خرید پایین، افزایش لحظه‌ای قیمت‌ها، بی‌ارزش شدن پول، ناامنی اقتصادی و آینده‌ای که هر روز مبهم‌تر از دیروزه.
🔹تامین اجتماعی بیمه بیکاری رو پرداخت نمی‌کند. حدود ۴ ماهه در انتظار پرداخت هستم و شعبه ۲۹ تهران هیچ پرداختی انجام نمی‌ده.
🔹سرویس‌کار و تعمیرکار لوازم خانگی میاد خونه عزا می‌گیریم، مواد غذایی و دارو و لباس می‌خریم عزا می‌گیرم و فحش می‌دم به جمهوری اسلامی و طرفدرانش.
Post #361863
51K