🔴 آشفته‌گویی‌های «رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی» در روز ملّی شعر و ادب فارسی در تبریز!
غلامعلی حداد عادل: «بنیاد زبان و ادب تُرکی در تبریز تاسیس می‌شود».
🔴 به فراخور روز ملی شعر و ادب فارسی و بزرگداشت استاد شهریار
پانترکیسم، حدادعادل و مظلومیت زبان فارسی
✍️ نیما عظیمی
نشست‌های برگزار شده به فراخور روز ملی شعر و ادب فارسی در مناطق آذری‌نشین، توسط برخی از بانیان و سخنرانان و عواملِ اجرایی این روز، هرساله با شلختگی‌های ناسازگار با ماهیت اصلی آن برگزار می‌شود؛ ازجمله این‌که حتی مجریِ برخی از نشست‌ها با بی‌احترامیِ محض به حاضران، در روزی که ویژهٔ شعر و ادب فارسی است، با سماجتی عجیب، به زبان تُرکی سخن می‌گوید! بله درست متوجه شده‌اید؛ اجرا به زبان تُرکی، در روز ملّی شعر و ادب فارسی!
همچنین در روز شعر و ادبِ فارسی در برخی نشست‌ها به ترویج موسیقی و فرهنگِ کاملاً بیگانه با زبان و ادبِ فارسی در آذربایجان پرداخته شده است. همهٔ این‌ها یعنی همدستی - خودآگاه یا ناخودآگاه - با همان پروژه‌های پانترکیستی که بیش از یک سده کوشیده است با جعل و دروغ و تحریف، آذربایجان را از ایران جُدا و به تو*رکستان تبدیل کند! جریانی که دشمنیِ ذاتی با فردوسی، زبان و ادب فارسی و شاهنامه دارد.
آذربایجان از دیرباز تا امروز، از کانون‌های داغِ ملی‌گراییِ ایرانی و مدافع سرسخت زبان و ادب فارسی، این نخِ تسبیح همبستگی ملی ایرانیان بوده و هست. چنان‌چه چیستیِ حقیقی «روز شعر و ادب فارسی» در ایران، باهدف استحکام هرچه بیشتر همبستگی ملی به دستِ توانای زبان ملّی و مشترک ملت ایران است، الزاما و باید هرساله تأکید اصلی روی همین اصلِ مهم باشد؛ اما برگزاری مراسم روز شعر و ادب فارسی در مناطق آذری‌نشین، نه تنها در شأنِ زبان و ادب و شعرِ فارسی نیست، بلکه مایهٔ خرسندی برخی طیف‌های واگرای قومی می‌شود که خواسته یا ناخواسته، خود را تبدیل به پیاده‌نظامِ جریانی ایرانستیز کرده‌اند که نزدیک به یک سده است، آرزوی نابودی زبان و ادب فارسی، این مؤلفهٔ ملّی را دارند. جریانی که از هیچ کوششی در مسیر دشمنی با زبان و ادب فارسی کوتاه نمی‌آید!
نیازی به گفتن نیست که هرآن‌کس که دل در گرو ایران داشته، برای پاسداری از «کاخ بلندِ زبان فارسی در برابر گزند باد و بارانِ حوادث»، جان‌فشانی‌های فراوانی کرده است. مبنای یکی از همین حوادث، ایجادِ «پروپاگاندای پوشالیِ تظلم‌خواهی توسط جریان‌های واگرای قومی‌قبیله‌ای با بهانهٔ سرکوب زبان مادری» بوده، که ریشه‌ٔ آن در داخل و خارج از ایران آب می‌خورد. این درحالی‌ست که ایران در همهٔ دوران خود، آزادترین بسترها را برای هرگونه فعالیت با زبان‌های محلی فراهم داشته است.
دراین میان اما، امسال آن‌چه که شگفت‌آور بود سخنان و پریشان‌گویی‌های «غلامعلی حدادعادل»، رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی، در نشستی به فراخور روز شعر و ادب فارسی، روز پنجشنبه ۲۶ شهریور در شهرِ تبریز است! حداد عادل در برنامهٔ «شهریار شاعر مردم ایران» از تاسیس «بنیاد زبان و ادب ترکی در تبریز» خبر داد!
چنان‌چه غلامعلی حداد عادل درک درستی از تحرکات ایرانستیزانهٔ جریان‌های قومی‌قبیله‌ای - به بهانهٔ دفاع از زبان تُرکی - ندارد، بهتر است از چند مشاور آگاه در این زمینه بهره بگیرد تا نسبت به تصمیم خود مبنی بر تاسیس بنیاد زبان و ادب ترکی در شهر تبریز، تأمل بیشتری کند!
در پایان، گفتنی است که دفاع از زبان و ادب فارسی، هرگز به معنای نفی «تنوع زبان‌های گرامیِ محلی» در ایران نیست؛ اما زبان ملی، مشترک و تاریخیِ ملت ایران، فارسی است و لاغیر!
🔴 بُن‌مایه:
روزنامهٔ زنگان امروز؛ شمارهٔ ۲۸ شهریور ۱۴٠۵ خورشیدی
@IranDel_Channel
💢