❓خیلی براتون سوال شده بود که ناسا چطوری هنوز با وویجر ۱ که ۲۴ میلیارد کیلومتر با زمین فاصله داره ارتباط برقرار می‌کنه؟

🟠قبل از هر چیزی بگم که سیگنال‌های رادیویی تا وقتی چیزی جلوشون رو نگیره محدودیتی تو مسافت ندارن و به راه خودشون ادامه می‌دن، فقط هرچقدر مسافت بیشتری طی کنن، ضعیف‌تر می‌شن. وویجر یک دیش ۳.۷ متری داره که به صورت متمرکز سیگنال‌هاش رو به زمین می‌فرسته و فرستنده اون فقط ۲۰ وات قدرت داره، یه چیزی حدود قدرت لامپ یخچال. به دلیل این فاصله‌ای که وجود داره، سیگنال‌ها باید یه مسافت ۲۲.۵ ساعتی رو طی کنن تا به زمین برسن و تو این مسافت، قدرت اون‌ها تا چیزی حدود 0.0000000000000000000002 وات کاهش پیدا می‌کنه.

🤔حالا ناسا چطوری این سیگنال‌های ضعیف رو می‌گیره؟

🟠ناسا تو چند نقطه از زمین مثل اسپانیا، استرالیا و آمریکا، شبکه آنتن‌های خیلی بزرگ و پیشرفته‌ای به اسم Deep Space Network داره که مخصوص همین کارها طراحی شدن و می‌تونن همچین سیگنال‌هایی که تا این حد ضعیف شدن رو هم بگیرن.
به لطف این شبکه آنتن‌ها و قدرتشون، از سمت زمین مشکلی برای ارسال سیگنال به وویجر نداریم و سیگنال‌های ارسالی به سلامت به اون می‌رسن و بدین ترتیب ارتباط ما با دورترین ساخته دست بشر بعد از 47 سال پایدار مونده.

زنده باد تکنولوژی🥂

🚀@IranCoderz 👨‍💻