🔴 ایران در حلقه فشار - بخش۲

🔹در سطح دیپلماتیک، همین واقعیت اهمیت کانال‌های میانجی‌گری را افزایش می‌دهد. کاهش تنش در بازار نفت پس از طرح‌های مربوط به بازگشایی هرمز و تداوم تماس‌های دیپلماتیک نشان می‌دهد هنوز مسیر مذاکره کاملا بسته نشده است. بازار حتی به احتمال کاهش تنش واکنش نشان داده و بهای نفت در روزهای اخیر کاهش یافته است.

🔸اما چالش بنیادی همچنان پابرجاست:
واشنگتن می‌خواهد امتیاز پیش از کاهش فشار دریافت کند؛ تهران می‌خواهد کاهش فشار بخشی از پیش‌شرط مذاکره باشد.

🔹این اختلاف فقط یک اختلاف سیاسی نیست؛ یک رقابت بر سر زمان است.

🔸هرچه زمان بگذرد، اگر صادرات نفت و دسترسی ایران به تجارت و پشتیبانی خارجی بیشتر محدود شود، فشار داخلی افزایش می‌یابد. در مقابل، هرچه بحران انرژی جهانی و هزینه‌های جنگ برای آمریکا و متحدانش بیشتر شود، انگیزه حفظ مسیر مذاکره نیز افزایش پیدا می‌کند اما ممکن است که فشار نظامی و امنیتی بر ایران نیز به همان میزان افزایش پیدا کند و انگیزه‌ یک حمله‌ دیگر باشد.

🔹به همین دلیل، ایران اکنون در یک پنجره حساس راهبردی قرار دارد؛ پنجره‌ای که در آن اقتصاد، اعتراض، چین، هرمز، نفت و دیپلماسی دیگر پرونده‌های مستقل نیستند.

🔸آنچه در هفته‌های آینده تعیین‌کننده خواهد بود، فقط تعداد بشکه‌های نفت ایران یا نرخ دلار نیست.

🔹پرسش اصلی این است که آیا این حلقه فشار می‌تواند پیش از فرسایش جدی ظرفیت داخلی، با یک توافق موقت شکسته شود؛ یا آنکه کاهش صادرات نفت، محدودشدن حمایت خارجی و فشار اجتماعی، یکدیگر را تشدید خواهند کرد؟

🔸نبرد اصلی اکنون بر سر نفتِ امروز نیست؛ بر سر ظرفیتِ فردای ایران است.


@IranBrief360