عقب‌نشینی از فِیرفورد نمایی از شکافهای راهبردی در اتحاد ترانس‌آتلانتیک

▫️محمود نورانی پژوهشگر ژئوپلیتیک و امنیت ملّی درباره خروج بمب‌افکن‌های راهبردی لانسر B1 نیروی هوایی آمریکا از پایگاه هوایی فِیرفورد در گفت‌وگو با اسپوتنیک اظهار داشت: خروج این جنگ‌ها و بازگشت آن‌ها به خاک قاره‌ای آمریکا، نوعی نشانه‌ آشکار از تحول در معادلات ژئواستراتژیک میان غرب و جمهوری اسلامی ایران است.

▫️وی در ادامه گفت: از منظر جغرافیای نظامی، فِیرفورد برای دهه‌ها به‌مثابه یک گره پشتیبانی دوربرد در ساختار فرماندهی ترانس‌آتلانتیک تعریف می‌شد. اگرچه این نقطه‌ مستقر در عمق استراتژیک اروپاست، اما به دلیل فاصله جغرافیایی از کانون‌های بحران خاورمیانه، دارای مصونیت ساختاری و ایمنی
سرزمینی فرض می‌شد.

▫️نورانی اذعان داشت: این بازآرایی استراتژیک، پویایی‌های ژئوپلیتیکی غرب آسیا را نیز به ‌شدت تحت تأثیر قرار می‌دهد. تخلیه بمب‌افکن‌ها از پایگاه خط دوم پشتیبانی در اروپا، در ادبیات موازنه تهدید، تثبیت دکترین بازدارندگی متقابل تهران تلقی می‌گردد. ایران از این پس محاسبات امنیتی خود را بر این مبنا استوار می‌سازد که ابزارهای فشار نامتقارن
حتی در خارج از قلمرو پیرامونی‌اش کارکرد بازدارنده دارند.

▫️این پژوهشگر در ادامه تصریح کرد: آمریکا بر سر دوراهی بازاستقرار دارایی‌های نظامی در پایگاه‌های نزدیک‌تر برای ترمیم بازدارندگی، یا پذیرش کاهش حضور نظامی در اطراف ایران و شکل‌گیری موازنه‌ای جدید قرار دارد.

▫️نورانی گفت: از بعد پیوندهای ژئوپلیتیکی دوجانبه، سرعت عمل پنتاگون در خروج تجهیزات حساس و واگذاری عرصه بحران به نیروهای امنیتی بریتانیا، پیامدهای عمیقی بر ادراک استراتژیک لندن از رابطه ویژه تحمیل کرده است.

▫️وی خاطر نشان کرد: اختلاف اطلاعاتی–امنیتی واشنگتن و لندن، شکاف عمیق دو کشور درباره آستانه تحمل تهدید را آشکار کرده و به باورپذیری ماده پنج ناتو و انسجام هژمونیک آمریکا آسیب زده است.

▫️نورانی در پایان گفت: این حادثه تجسم عینی پارادوکس امنیت میزبان در ژئوپلیتیک اروپای قرن بیست‌ویکم است. در مدل‌های سنتی ژئواستراتژی، میزبانی از تجهیزات هسته‌ای یا بمب‌افکن‌های استراتژیک قدرت هژمون، معادل برخورداری از چتر بازدارندگی تعمیم‌یافته و مصونیت سرزمینی تفسیر می‌شد.

🛰 Sputnik Iran | Rubika | Bale | Web