برای ماژول‌های RF و آرایه‌های فازی که چگالی توان بالاتری تولید می‌کنند، علاوه بر هیت‌پایپ و صفحات فلزی، از راهکارهای نیمه‌فعال مانند محفظه‌های با تماس فشرده (cold plates) و در برخی سامانه‌های بزرگ‌تر از مدارهای خنک‌کن مایع بسته استفاده می‌شود. این مدارهای بسته معمولاً از مایع با نقطهٔ جوش و ویسکوزیته مناسب بهره می‌برند و درون یک حلقهٔ مهروموم‌شده گردش می‌کنند اما به‌دلیل پیچیدگی، جرم و نیاز به اجزای پمپ و اتصالات، کاربرد آن‌ها در موشک‌های کوچک یا میان‌برد محدود است و بیشتر در سامانه‌های بزرگ‌تر دیده می‌شود.
ولی باید توجه داشت ملاحظات عملیاتی و محیطی تعیین‌کنندهٔ انتخاب راهکار هستند
شتاب‌های چند g تا چند ده g، طیف فرکانسی ارتعاشات، شوک‌های حرارتی و تغییرات فشار همگی باید در تحلیل‌های حرارتی و مکانیکی لحاظ شوند. به همین دلیل هر طراحی حرارتی باید با شبیه‌سازی‌های حرارتی-ساختاری (coupled thermal-structural) و آزمون‌های محیطی شامل تست‌های ارتعاش، شوک و چرخهٔ دما اعتبارسنجی شود. معیارهای طراحی معمولاً شامل حداکثر دمای مجاز برای هر قطعه، توزیع دما در طول مأموریت، و حاشیهٔ ایمنی برای تغییرات تولید و محیطی است.
اما در پایان، انتخاب راهکارها همواره یک عمل بهینه‌سازی میان سه پارامتر کلیدی است: قابلیت اطمینان، جرم/حجم و ظرفیت دفع حرارت.
برای مأموریت‌های کوتاه‌مدت، راهکارهای غیرفعال و ساختاری که با کمترین پیچیدگی عملکرد قابل‌اطمینانی ارائه می‌دهند ترجیح داده می‌شوند اما برای مأموریت‌هایی با نیاز به توان پردازشی یا RF بالا، ترکیب هیت‌پایپ‌ها، صفحات فلزی فشرده و در موارد خاص مدارهای خنک‌کن مایع بسته به‌کار گرفته می‌شود. در همهٔ موارد، طراحی باید از مرحلهٔ مفهوم تا تولید با شبیه‌سازی و آزمون‌های محیطی دقیق همراه باشد تا عملکرد حرارتی در شرایط واقعی تضمین شود.
P3
#تخصصی
✈️@IR_AERO🚀
Post #9545
2.3K
- 👍 17
- ❤🔥 1