آندوریل از خانواده موشک‌های رهگیر Steelfin رونمایی کرد؛ تلاش برای ساخت رهگیرهای ارزان‌تر و تولید انبوه
شرکت آمریکایی آندوریل در ۱۲ اکتبر ۲۰۲۶ از خانواده جدید موشک‌های رهگیر سطح‌به‌هوای Steelfin رونمایی کرد؛ طرحی که هدف آن مقابله با طیف گسترده‌ای از تهدیدات هوایی و موشکی، از پهپادهای تهاجمی ارزان‌قیمت تا موشک‌های کروز، بالستیک و تهدیدات هایپرسونیک است.
بر اساس گزارش ها این خانواده با یک معماری دومرحله‌ای و طراحی ماژولار توسعه یافته است. مرحله نخست شامل بوستر موشکی است که می‌تواند با توجه به برد، عملکرد موردنیاز و نوع سکوی پرتاب تغییر کند. مرحله دوم، رهگیر نهایی است که بخش مهمی از ساختار بدنه، تجهیزات اویونیکی، نرم‌افزار، سامانه کنترل پرواز و رابط‌های اتصال آن در گونه‌های مختلف مشترک خواهد بود.
آندوریل قصد دارد این معماری مشترک را در چند اندازه مختلف ارائه کند. قطر بوسترهای مورد بررسی شامل ۱۰، ۱۸ و ۲۱ اینچ است. تفاوت اندازه بوسترها امکان تنظیم عملکرد موشک برای مأموریت‌های متفاوت را فراهم می‌کند؛ از رهگیری در بردهای کوتاه‌تر تا مأموریت‌های دشوارتر دفاع موشکی. این ابعاد همچنین با هدف پوشش طیفی از نیازهای دفاع هوایی ارتش آمریکا مطرح شده‌اند که از نظر اندازه و رده عملیاتی با سامانه‌هایی مانند پاتریوت PAC-3، تاد و SM-3 ارتباط پیدا می‌کنند؛ البته این به معنای برابری عملکرد Steelfin با این سامانه‌ها نیست.
یکی از کاربردهای مهم این طرح، رقابت برای پاسخ‌گویی به نیاز برنامه Future Interceptor ارتش آمریکاست. این برنامه با هدف پر کردن شکاف برد و عملکرد میان موشک PAC-3 MSE و رهگیر Talon مرتبط با سامانه تاد دنبال می‌شود. به گفته استفن میلانو، معاون آندوریل در حوزه پروژه‌های پیشرفته، گونه کوچک‌تر Steelfin از نظر ابعاد و عملکرد با نیازهای این رده تناسب دارد. بااین‌حال، معرفی این موشک به معنای انتخاب نهایی آن برای این برنامه نیست.
ویژگی دیگر Steelfin، قابلیت تغییر اجزای مرحله نهایی است. آندوریل اعلام کرده که این بخش می‌تواند پذیرای حسگرهای متفاوت، از جمله جست‌وجوگرهای راداری و فروسرخ، باشد. رابط‌های ماژولار نیز با هدف امکان افزودن حسگرها و سامانه‌های مأموریتی جدید، بدون نیاز به طراحی مجدد کامل موشک، در نظر گرفته شده‌اند. در نتیجه، شرکت می‌خواهد به‌جای ساخت یک موشک کاملاً جدید برای هر تهدید، از یک معماری پایه برای توسعه چند رهگیر با مأموریت‌های متفاوت استفاده کند.
این رویکرد به مسئله مهمی در جنگ‌های مدرن پاسخ می‌دهد: هزینه رهگیری. استفاده از موشک‌های گران‌قیمت برای مقابله با پهپادهای انتحاری ارزان، می‌تواند ذخایر موشکی پدافند را به‌سرعت کاهش دهد. آندوریل می‌گوید Steelfin برای تطبیق هزینه و توانایی رهگیر با نوع هدف طراحی شده است؛ بنابراین، قرار نیست برای مقابله با هر تهدیدی از پیشرفته‌ترین و گران‌ترین موشک موجود استفاده شود. شرکت همچنین از پیکربندی‌های متفاوت برای مأموریت‌های دفاع نقطه‌ای، دفاع هوایی یکپارچه در لایه‌های پایین‌تر و دفاع موشکی در لایه‌های بالاتر سخن گفته است.
از نظر تولید، مزیت مورد انتظار این خانواده به اشتراک قطعات و فرایندهای ساخت مربوط می‌شود. در برنامه‌های متعارف، هر موشک ممکن است به ابزارها، تأمین‌کنندگان و خطوط تولید اختصاصی نیاز داشته باشد؛ موضوعی که افزایش سریع تیراژ را دشوار می‌کند. آندوریل می‌خواهد گونه‌های Steelfin را با استفاده از تجهیزات، خطوط تولید و فرایندهای مشترک بسازد تا در صورت افزایش تقاضا، ظرفیت تولید به‌سرعت به سمت گونه موردنیاز تغییر کند. این شرکت در کوتاه‌مدت تولید سالانه چند هزار فروند از گونه‌های مختلف را هدف‌گذاری کرده است؛ این رقم فعلاً یک هدف اعلام‌شده است، نه آمار تولید عملیاتی محقق‌شده.
آندوریل همچنین اعلام کرده که Steelfin برای سازگاری با زیرساخت‌های پرتاب زمینی و دریایی موجود طراحی شده است. در میان نمونه‌های ذکرشده، پرتابگر M903A2، سامانه پرتاب عمودی Mk 41 و سامانه Typhon قرار دارند. این شرکت از امکان یکپارچه‌سازی با سامانه‌های کنترل آتش و فرماندهی موجود، از جمله AEGIS و IBCS، نیز سخن گفته است. در صورت تحقق این سازگاری‌ها، به‌کارگیری رهگیرهای جدید می‌تواند بدون ایجاد یک اکوسیستم کاملاً مستقل پدافندی آسان‌تر شود؛ بااین‌حال، سازگاری اعلام‌شده به‌تنهایی به معنای تکمیل یکپارچه‌سازی عملیاتی با تمام این سامانه‌ها نیست.
در بخش آزمایش‌ها، آندوریل می‌گوید آزمایش‌های بالستیکی با نمونه‌های پروازی را پشت سر گذاشته و آزمایش‌های پروازی گونه‌های Steelfin برای سال ۲۰۲۷ برنامه‌ریزی شده‌اند. بنابراین، هنوز باید منتظر نتایج آزمایش‌های پروازی و ارزیابی‌های بعدی ماند تا برد، دقت، توان رهگیری و عملکرد واقعی این خانواده در شرایط عملیاتی روشن‌تر شود.
#dragon
✈️@IR_AERO🚀
Post #9540
2.55K
- 👍 11
- 😭 4