در ماجرای انتقال اشتباه محموله‌ای از قطعات یک فروند F-35 استرالیایی به هنگ‌کنگ اهمیت موضوع فقط به خود قطعات هواپیما محدود نمی‌شود بلکه مواد و پوشش‌های به‌کاررفته روی این قطعات نیز از اهمیت ویژه‌ای برخوردارند. طبق گزارش‌های منتشرشده این محموله شامل بخش‌هایی مانند سایبان کابین و درِ محفظه تسلیحات ( دهلیز ) F-35 بوده که دارای اجزای مرتبط با فناوری مواد جاذب امواج راداری (RAM) بوده‌اند.
این مواد بخشی از یک سامانه پوششی مهندسی‌شده هستند که برای کنترل نحوه برخورد و بازتاب امواج الکترومغناطیسی از سطح هواپیما طراحی شده‌اند. این مواد با کاهش انرژی بازتاب‌شده به سمت رادار به کاهش سطح مقطع راداری (RCS) کمک می‌کنند. عملکرد RAM به پارامترهایی مانند گذردهی الکتریکی (ε)، تراوایی مغناطیسی (μ)، ضخامت پوشش و میزان اتلاف انرژی در ماده وابسته است. به زبان ساده بخشی از انرژی موج راداری وارد ساختار پوشش می‌شود و به‌جای آنکه مستقیماً به سمت رادار بازتاب شود در ماده مستهلک می‌شود.
در این میان ترکیب شیمیایی و ریزساختار ماده اهمیت زیادی دارد. نوع فازها، مواد پرکننده، اندازه و توزیع ذرات، ساختار لایه‌ها و همچنین کیفیت اتصال پوشش به زیرلایه می‌توانند رفتار الکترومغناطیسی پوشش را تغییر دهند. به همین دلیل حتی اگر ترکیب کلی یک ماده مشخص شود بازسازی عملکرد واقعی آن بدون شناخت ریزساختار و فرآیند ساخت کار ساده‌ای نیست.
#moslem
P1
#تخصصی
✈️@IR_AERO🚀
Post #9472
2.39K
- ❤🔥 25
- 👍 4