شرکت IG Defence در ادامه‌ی توسعه‌ی سامانه‌ی رهگیری ضدپهپاد JWALA، دو موتور راکتی سوخت‌جامد را در یک آزمایش سحرگاهی به‌صورت موفقیت‌آمیز تست کرد. این مرحله از آن جهت اهمیت دارد که در مقیاس میکرو‌موشک‌ها، پیشران نه‌تنها تعیین‌کننده‌ی شتاب اولیه و پروفایل انرژی است، بلکه مستقیماً بر پایداری پرواز، قابلیت کنترل و امکان تولید انبوه اثر می‌گذارد. استفاده از موتور دو‌پالس در JWALA MK1 نشان می‌دهد که طراحی این رهگیر بر اساس نیاز به تغییر رژیم رانش در دو فاز مجزا انجام شده
فاز نخست برای رسیدن به سرعت درگیری و فاز دوم برای حفظ انرژی در مرحله‌ی نهایی رهگیری، آن هم در بدنه‌ای کوچک‌ابعاد که محدودیت‌های حرارتی و سازه‌ای شدید دارد.
در مشخصات منتشرشده، این میکرو‌موشک قادر است اهدافی را در فاصله‌ی دو تا پنج کیلومتر و ارتفاع پنجاه تا پنج‌هزار متر درگیر کند. چنین envelope عملیاتی معمولاً نیازمند کنترل آیرودینامیکی با سطوح متحرک است تا موشک بتواند در سرعت‌های پایینِ ابتدای پرواز و سرعت‌های بالای فاز میانی، پاسخ‌پذیری کافی داشته باشد. ترکیب این کنترل با موتور دو‌پالس، نشان‌دهنده‌ی تلاش برای ایجاد یک پروفایل پروازی پایدار در برابر اهداف کوچک، کم‌مساحت و مانورپذیر مانند UAVهاست.
برنامه JWALA بخشی از یک معماری بزرگ‌تر به نام GRID است ،ساختاری که با استفاده از پردازش چندحسگری، هوش مصنوعی و مدیریت درگیری، زنجیره‌ی کشف تا شلیک را یکپارچه می‌کند. در چنین معماری‌ای، موشک تنها عنصر نهایی است و ارزش اصلی در اتصال پیوسته‌ی حسگر، پردازش، تصمیم‌گیری و افکتور قرار دارد. این یکپارچگی باعث می‌شود رهگیر بتواند در محیطی با تراکم بالای اهداف، با حداقل تأخیر و بر اساس ارزیابی لحظه‌ای تهدید، وارد فاز درگیری شود.
با توجه به تغییر اقتصاد جنگ پهپادی، طراحی یک رهگیر کوچک، کم‌هزینه و قابل تولید در تعداد بالا، نیازمند مهندسی دقیق در پیشران، سازه، کنترل و زنجیره‌ی فرماندهی است. آزمایش موفق موتور، نشان می‌دهد که بخش خصوصی هند در حال نزدیک شدن به توانایی ساخت یک رهگیر بومی است که بتواند در لایه‌ی پایین دفاع هوایی، بار مقابله با حجم بالای پهپادهای مهاجم را بر عهده بگیرد.
✈️@IR_AERO🚀
Post #9415
2.1K
- 👍 11