افزودن کانال یا عنصر به آرایه تأثیرات چندوجهی دارد که باید در طراحی سخت‌افزاری و نرم‌افزاری همزمان لحاظ شود ، از منظر سیگنال و سیستم هر عنصر اضافی یک درجه آزادی جدید فراهم می‌آورد که امکان ایجاد نال‌های بیشتر و عمیق‌تر و بهبود تفکیک زاویه‌ای را میسر می‌سازد، این به معنای توانایی سرکوب همزمان منابع تداخل بیشتر و افزایش مقاومت در برابر جمینگ‌های پیچیده است.
از منظر سخت‌افزاری هر کانال اضافی نیازمند LNA فیلتر و ADC مستقل است که هزینه، حجم و مصرف توان را افزایش می‌دهد و همچنین نیاز به مسیرهای توزیع کلاک و مرجع فرکانسی با دقت بالاتر را ایجاد می‌کند
از منظر پردازشی افزایش کانال بار محاسباتی و حافظه را بالا می‌برد و ممکن است نیاز به معماری‌های پردازشی توزیع‌شده یا شتاب‌دهنده‌های اختصاصی برای محاسبات ماتریسی و الگوریتم‌های DOA باشد ، پیچیدگی کالیبراسیون و حساسیت به خطاهای کانال نیز با افزایش تعداد عناصر بیشتر می‌شود زیرا خطاهای کوچک فازی یا اختلاف پاسخ فرکانسی بین کانال‌ها می‌توانند عمق نال را به شدت کاهش دهند، برای مقابله با این موضوع از روش‌های کالیبراسیون خودکار، اندازه‌گیری میدان نزدیک و الگوریتم‌های تطبیقی با منظم‌سازی استفاده می‌شود.
در عمل راهکارهایی مانند تقسیم آرایه به سابآرایه‌ها و ترکیب سلسله‌مراتبی یا استفاده از کانال‌های مجازی مبتنی بر ترکیب خطی کانال‌های فیزیکی به کار می‌رود تا مزایای تعداد زیاد عناصر بدون افزایش نامتناسب هزینه و مصرف توان به دست آید ، در لایه‌های پشتیبانی و عملیاتی نیز الزامات مشخصی وجود دارد که باید در معماری لحاظ شوند : مدیریت توان و طراحی حرارتی برای جلوگیری از تغییرات پارامترهای الکترونیکی در دماهای بالا ضروری است و محافظت الکترومغناطیسی و مکانیکی برای کار در محیط‌های پر نویز و شرایط سخت محیطی باید فراهم شود.
رابط‌های امن با پلتفرم میزبان، مکانیزم‌های تشخیص دستکاری و ثبت لاگ سلامت سیستم برای کاربردهای حساس از جمله نیازمندی‌های عملیاتی هستند و در نهایت طراحی بهینه مستلزم همزمانی بین تحلیل میدان، انتخاب قطعات RF و ADC مناسب، طراحی توزیع کلاک و مرجع، و پیاده‌سازی الگوریتم‌های پردازشی با در نظر گرفتن محدودیت‌های توان و هزینه است تا سامانه در میدان تهدیدات واقعی تاب آوری لازم را نشان دهد.
P3
ادامه .....
#تخصصی
✈️@IR_AERO🚀
Post #9378
861
- ❤🔥 5
- 👌 2