مغز برای دیدن، همیشه به چشم نیاز ندارد

👁انسان با کلیک‌های دهانی و تحلیل پژواک می‌تواند محیط را تشخیص دهد. مهارتی به نام پژواک‌یابی که افراد بینا و نابینا با حدود ۱۰ هفته تمرین می‌آموزند.

🧠این آموزش حتی ساختار و عملکرد مغز را نیز سازمان‌دهی مجدد می‌کند؛ V1 (قشر بینایی اولیه) و A1 (قشر شنوایی اولیه) دچار تغییرات ساختاری و عملکردی می‌شوند و جالب اینکه V1 به پژواک‌های صوتی نیز حساسیت پیدا می‌کند.

▫️در دلفین‌های پژواک‌یاب نیز ارتباط میان سامانه شنوایی و مخچه قوی‌تر است؛ ساختاری که علاوه بر کنترل حرکت، در یکپارچه‌سازی اطلاعات حسی‌ حرکتی و پیش‌بینی سریع نیز نقش دارد.

✅جالب اینجاست که این سازگاری‌ها بیشتر در مدارهای مرتبط با حس پیکری و لمس دیده می‌شوند. مغز با ترکیب اطلاعات شنوایی، حسی و حرکتی، تصویری از محیط اطراف می‌سازد؛ قابلیتی که در انسان از طریق یادگیری شکل می‌گیرد و در دلفین‌ها طی میلیون‌ها سال دگرگشت، به‌طور تخصصی تکامل یافته است.

✍ نویسنده: مریم شیخ
📚 گردآورنده: رضا ترابی کیا
✂️ ویراستار: سوشیانت عبداللهی

🌟Source
تلگرام | اینستاگرام
╔═════════════════╗
   @ir_academy_evolution 🌱╚═════════════════╝