به قلم استاد استادان پروفسور رضا فرید حسینی، استاد ممتاز دانشگاه علوم پزشکی مشهد و از پایه گذاران ایمونولوژی و آلرژی بالینی نوین ایران جای خالی استاد.....
پرنده ها همه در بادتار ومار شدند
نگاه ها همه از اشگ جویبار شدند
مرا ببخش اگرواژه های معصومم
خبر رسان خبرهای نا گوار شدند
دوست عزیز وارجمندم پرفسور علیرضا رنجبرکه دانشمندی فرهیخته و ازچهره های جهانی ایمونولوژی، آسم والرژی کودکان می باشند از من خواستند که در رثای روانشاد
استاد دکتر عبدالعلی خوارزمی مطلبی بنویسم. با وجود دردی جانکاه که از فقدان دوست نازنینم بر دلم سنگینی میکندو نا امید از بی وفایی دنیا ، امر ایشان را اجابت نمودم .
دایره قسمت این بار گلی را از گلستان دانشگاه وگروه پزشکی کودکان پرپر کرد که پرورش دوباره ان بسیار دشوار است.
با نهایت تاسف وتاثردوستی صمیمی، استادی گرانمایه و انسانی ارجمند که در میان دوستان به صمیمیت، یکرنگی ، فروتنی و شایستگی در عمل شهرت داشت را از دست دادیم .
استاد دکتر عبدالعلی خوارزمی در سال ۱۳۲۵ در مشهد زاده شد. پس از طی دوره ی تخصص کودکان، دوره فوق تخصص نوزادان را در دانشگاه معتبر جرج تاون در واشنگتن گذراند و سپس از پایه گذاران این رشته در دانشگاه مشهد شد. ایشان درسال ۱۳۶۹به مقام استادی دانشگاه علوم پزشکی مشهد رسید . از بی شمار کارهای ارزشمندی که آن زنده یاد با خلوص کامل انجام داد ، پایه گذاری بیمارستان فوق تخصصی کودکان اکبر بودکه در تربیت پزشکان کاردان وشایسته نقش پر رنگ و بسیار اثر گذار را ایفا نمود. دلبستگی استاد به علم وارتقا کیفی بیمارستان اکبر در هیچ شرایطی و حتی در شرایط دوره ی کرونا اورا از رفتن به بیمارستان باز نداشت .
سالیان درازی است که افتخاردوستی وهم نشینی با استاد دکتر خوارزمی را داشتم.در روابط خانوادگی نیز انسانی شریف وثابت قدم و سرشاراز مهر ومهربانی بود .او همواره با روی باز آماده ی کمک ویاری رسانی بی دریغ به همکاران ودانشجویان ومردم بود.با شیرین سخنی ولبخند دوست داشتنی اش همیشه درس امیدبه زندگی وآینده میداد.عشق وعلاقه راستینش به ایران و ریشه های عمیق عرفانی وخانوادگی در وجود والای او موج میزد.
روانشاد دکتر خوارزمی استاد عارفی بود که دل و وجود مهربان خود را در برابررنج دوران و تاریکی زمانه با خواندن سروده های لطیف و عارفانه التیام می بخشید و همواره امید داشت که بزودی ابر های تیره وتار آسمان ایران را ترک خواهند کرد.
با دلی پر از درد و اندوه مراتب تسلیت عمیق خود و خانواده ام را به مناسبت سفر آسمانی استاد علم واخلاق تقدیمهمسر گرامیشان که عاشقانه او را می پرستیدند و همیشه و درهمه جا درکنار استاد بودند و همچنین به فرزندان گرامی استاد، دکتر امید و دکتر امیر و لیلای نازنین تقدیم میدارم. اگرچه استاد دکتر خوارزمی ازمیان ما پرکشید واسمانی شد اما "انسانیت "اوهمیشه در ذهن وخاطر دوستانش باقی است. در پایان از این سروده ی استاد سخن "سعدی"یاری می جویم که:
چرا دل بر اینکاروانگه دهیم
که یاران برفتند وما در رهیم
روان بلندش شاد و یادش همیشه گرامی است.
رضا فرید حسینی
مشهد، یکم امرداد ماه ۱۳۹۹ خورشیدی
کانال بنیاد مکتب پروفسور یلدا:
@ipyaf